บทที่ 6 จะลงโทษผมยังไง?
หรงเช่อยืนอยู่กับที่ มองตามร่างของเธอที่กำลังเลือกซื้อของอย่างกระตือรือร้น
เคอเหมียนถังย้ายสนามรบไปยังโซนเสื้อผ้าสำเร็จรูปอีกฝั่งแล้ว ปลายนิ้วไล้ไปตามราวแขวนเสื้อที่เรียงรายเป็นแถว บางครั้งก็หยิบตัวหนึ่งขึ้นมาทาบกับตัว แล้วหันไปมองหรงเช่อ
“ตัวนี้สวยไหม?”
หรงเช่อยิ้มพลางพยักหน้าให้เธอ “สวย”
มุมปากของเคอเหมียนถังยกขึ้นเล็กน้อย แม้แต่ท่าทางตอนหันกลับไปก็ยังเจือความดีใจ เธอเรียกพนักงานขายให้เอาเสื้อตัวนั้นลงมา
หรงเช่อมองเธอ สายตาทอดผ่านระยะห่างทั่วทั้งร้านไปหยุดอยู่ที่เงาด้านข้างของเธอ ซึ่งกำลังก้มมองชายกระโปรง
ความคิดของเขาค่อย ๆ ล่องลอยไปไกล
ตอนแรกที่เขาเลือกเคอเหมียนถังมาเป็นแฟนสาว เหตุผลง่ายมาก เพื่อให้พ่อเลิกคิดจะแนะนำลูกสาวตระกูลอื่นให้เขา
ช่วงนั้นเลขานุการของหรงเหลียวจะส่งรายชื่อผู้หญิงที่เหมาะแก่การแต่งงานผูกพันทางธุรกิจมาให้ทุกสัปดาห์ ในรายชื่อมีทั้งรูปถ่ายและประวัติของลูกสาวแต่ละตระกูล
เขาต้องการโล่กำบังสักอัน และเคอเหมียนถังก็เหมาะเจาะพอดี
สวย ว่าง่าย พาออกงานได้ และไม่สร้างปัญหาให้เขา
ช่วงนั้นเขาไม่ได้สนใจเธอเท่าไร ในสายตาเขา เธอไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่น ๆ อย่างแท้จริง สิ่งเดียวที่ต่างออกไปคือเธอสวยกว่าพวกนั้นอยู่หน่อย
แต่ก็แค่นั้น
หนึ่งเดือนก่อน เขาเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
หน้าตายังคงเป็นหน้าเดิม แต่นิสัยเปลี่ยนไป ความเคยชินเปลี่ยนไป แม้แต่วิธีพูดก็เปลี่ยนไปด้วย
ตอนนั้นหรงเช่อรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เขารู้สึกว่าเธอคือเคอเหมียนถัง แต่ก็ไม่ใช่เคอเหมียนถังที่เขารู้จัก