บทที่ 29 ตรวจสอบความเคลื่อนไหว
เธอวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ เอนตัวพิงพนักเก้าอี้แล้วเชิดคางขึ้น “เคอเหมียนถัง เย็นนี้ไปห้องเกมกระดานนอกโรงเรียน กล้ามาไหม? คราวนี้ฉันจะชนะเอาคืนให้หมด ทั้งต้นทั้งดอก”
เคอเหมียนถังเท้าคางมองเธอ ขนตากะพริบเบา ๆ มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น
เธอไม่ได้เล่นไพ่นกกระจอกมานานกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว คันไม้คันมือจะแย่ แถมเหอหย่าอินยังเดินมาส่งตัวเองถึงที่แบบนี้ ไม่รับคำท้าก็เสียของแย่
“ได้สิ” เคอเหมียนถังเชิดคางขึ้น ทำสีหน้าหยิ่งผยองตามอีกฝ่าย “ยังไงเงินที่เธอแพ้ฉันคราวก่อนก็ยังเอาคืนไม่ได้นี่นา”
เหอหย่าอินส่งเสียงฮึในลำคอ แล้วหันหน้าหนี
เธอลอบสาบานกับตัวเองในใจว่า คราวนี้ต้องชนะให้ได้!
เคอเหมียนถังหันกลับไป ชุยลี่นาขยับเข้ามาถามเสียงเบา “ทำไมเธอถึงไปเขม่นกับเหอหย่าอินได้ล่ะ?”
เการั่วซีก็ขยับเข้ามาด้วย ดวงตาสี่ข้างเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เคอเหมียนถังสะบัดผม เชิดคางขึ้นเล็กน้อย “ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมย่อมมีคู่แข่งสักคนสองคน นี่เป็นเรื่องมาตรฐานอยู่แล้ว”
ชุยลี่นากับเการั่วซี “……”
หกโมงเย็น ห้องเกมกระดาน
ที่เรียกว่าห้องเกมกระดานนั้น ที่จริงเป็นอาคารหลังเล็กที่ตั้งแยกเดี่ยว ภายนอกดูคล้ายคลับส่วนตัว ส่วนด้านในมีโต๊ะไพ่นกกระจอกอัตโนมัติวางอยู่สิบกว่าตัว เปิดไว้ให้เหล่าทายาทตระกูลมหาเศรษฐีรุ่นเยาว์ของเมืองหลิงโจวมาใช้พักผ่อนหย่อนใจโดยเฉพาะ
คนในบัญชีขาวมากันไม่น้อย เคอเหมียนถังกวาดตามองรอบหนึ่ง แค่คนที่จำได้ก็มีเจ็ดแปดคนแล้ว
โจวหรานก็อยู่ด้วย เขานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ตรงมุมห้อง พอเห็นเคอเหมียนถังเดินเข้ามาก็เชิดคางทัก “พี่สะใภ้มาแล้วเหรอ? เหอหย่าอินฝึกมาหลายวันแล้วนะ วันนี้ระวังตัวหน่อยล่ะ”