บทที่ 64 ค้นไม่พบคนผู้นี้
น้ำเสียงของเขาต่ำแหบ แฝงความเกียจคร้านและเหนื่อยล้าอยู่บ้าง แต่ดวงตาคู่นั้นกลับจ้องเธอเขม็ง ราวกับต้องการให้เธอตอบอะไรสักอย่าง
“โฮสต์ ตามบุคลิกในนิยายต้นฉบับ เคอเหมียนถังเป็นคนเอาแต่ใจและรักเงิน กรุณารักษาบุคลิกตามบทบาทไว้ด้วย”
เคอเหมียนถังชะงักลมหายใจ ถูกเขาจ้องจนรู้สึกผิดอยู่บ้าง เธอค่อย ๆ หลุบตาลง ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเม้มเข้าหากันอยู่หลายครั้ง สุดท้ายจึงเอ่ยเสียงเบาว่า “หรงเช่อ ฉันใช้ชีวิตลำบากไม่ได้หรอก”
เธอคิดว่าเขาคงจะผิดหวังสินะ ในช่วงเวลาที่โดดเดี่ยวที่สุด ต่อให้เป็นแค่คำพูดที่ฝืนใจ ก็ยังดีกว่าความจริง
แต่เธอพูดความจริงไม่ได้ เธอต้องทำให้หรงเช่อคิดว่าเธอคือเคอเหมียนถังคนเดิมที่เอาแต่ใจ รักเงิน และร่วมสุขได้แต่ร่วมทุกข์ไม่ได้
แบบนี้พอวันหน้าเขาสังเกตเห็นจางซิน แล้วนึกถึงเธอขึ้นมา เขาถึงจะรู้สึกว่าเธอก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษ
เธอกัดริมฝีปากเบา ๆ กล้ำกลืนความขมขื่นที่เอ่อล้นขึ้นมาจากกลางอกลงไป
แต่ปฏิกิริยาของหรงเช่อกลับเหนือความคาดหมาย เขายื่นมือมาบีบแก้มนุ่มนิ่มของเธอ แล้วคลึงเบา ๆ “สมกับเป็นเด็กดีของฉัน รู้จักใช้วิธีแบบนี้ปลุกใจผู้ชายของตัวเองด้วย”
เคอเหมียนถัง “……??”
เธอไม่ได้ปลุกใจเขาสักหน่อย เธอพูดจริงจังนะ เธอใช้ชีวิตลำบากไม่ได้จริง ๆ
แต่พอเห็นสีหน้าของหรงเช่อ เธอก็ได้แต่ถอนหายใจในใจ
จบแล้ว ตอนนี้เธออ่านผู้ชายคนนี้ไม่ออกเลยสักนิด
ระบบถอนหายใจ +1 แต่พอตรวจดูโปรแกรมเบื้องหลังแล้วก็ไม่พบการแจ้งเตือนว่าพล็อตเบี่ยงเบน จึงทำได้เพียงสังเกตการณ์ต่อไป
-
ผับที่ยวนเจียเพิ่งร่วมลงทุนเปิดใหม่ วันนี้เขาเป็นเจ้าภาพ เชิญเพื่อนฝูงมาร่วมแสดงความยินดีเป็นจำนวนมาก บริเวณโซฟามีคนนั่งเต็มไปหมด คึกคักสุด ๆ