บทที่ 90 ชายคนนี้บุกเข้าบ้านกลางดึก
“คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” เคอเหมียนถังยิ้มทักทายอย่างสุภาพ
“ผมเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ” สวี่เจียซู่พูดพลางชี้ไปข้างหลัง “มาซื้อของกับแม่ แม่ยังคิดถึงคุณอยู่เลย ชอบพูดถึงเรื่องตอนคุณยังเด็กบ่อย ๆ”
ไม่ไกลจากด้านหลังเขา หญิงสาวในเสื้อโค้ตสีเทาเข้มกำลังเลือกเสื้อไหมพรมอยู่ พอได้ยินเสียงก็หันมา เมื่อเห็นเคอเหมียนถัง ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที
เสี่ยวมันซูก็จำสวี่เจียซู่ได้เช่นกัน เธอมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยิ้มทัก “เจียซู่เหรอ โตเป็นหนุ่มขนาดนี้แล้ว เมื่อก่อนยังเป็นเจ้าตัวจิ๋วอยู่เลย ตอนนี้สูงขนาดนี้เชียว”
แม่ของสวี่เจียซู่เดินเข้ามาสมทบ คุณแม่ทั้งสองถูกคอกันทันทีที่พบหน้า แล้วก็เริ่มพูดคุยถึงเรื่องเก่า ๆ
คุยกันไปคุยกันมา ก็วกมาถึงเรื่อง “หมั้นกันตั้งแต่เด็ก” ที่ผู้ใหญ่เคยหยอกล้อเด็กทั้งสองตอนยังเล็ก
แม่สวี่ยิ้มพลางพูดว่า “ตอนนั้นพวกเขายังเด็กกันอยู่เลย บอกกันไว้ว่าพอโตแล้วจะแต่งงานกัน ฉันจำได้แม่นเลยละ”
เสี่ยวมันซูยกมือปิดปากหัวเราะ “คำพูดเด็ก ๆ จะไปจริงจังอะไรได้ แต่ถังถังของเราตอนนี้มีแฟนแล้วนะ”
พอได้ยินอย่างนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าแม่สวี่ก็จางลงเล็กน้อย ก่อนจะกลับมายิ้มเป็นปกติอย่างรวดเร็ว “อย่างนั้นเหรอ น่าเสียดายจริง ๆ”
เคอเหมียนถังยืนอยู่ข้าง ๆ ได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ ไม่รู้จะพูดอะไรดี
สวี่เจียซู่มองเธอ ขยับริมฝีปากเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดออกมา เดิมทีเขาตั้งใจจะขอช่องทางติดต่อของเธอ แต่พอได้ยินว่าเธอมีแฟนแล้ว ก็คงไม่ขอดีกว่า