บทที่ 84 สิ่งที่คุณต้องการ ผมจะให้คุณทุกอย่าง
เคอเหมียนถังอ่านสูตรและตัวเลขเหล่านั้นไม่เข้าใจ อ่านไปได้ไม่กี่บรรทัดก็ละสายตากลับมา แล้วสังเกตเห็นว่านิ้วมือของเขาสะอาดมาก เล็บก็ได้รับการตัดแต่งอย่างเรียบร้อยอยู่เสมอ
เธอมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรู้สึกว่ามือของเขาดูดีกว่าหนังสือเสียอีก
“ช่วงนี้เอาเฮอเฮอไปเลี้ยงที่คฤหาสน์เถอะ” เสียงของหรงเช่อดังมาจากเหนือศีรษะ เขาพลิกหน้าหนังสือแล้วพูดต่อ “ให้อาฮันดูแล คุณอยากมาเยี่ยมเมื่อไรก็ได้”
เคอเหมียนถังพยักหน้า ที่คฤหาสน์มีพ่อบ้านกับคนรับใช้คอยดูแลโดยเฉพาะ อาฮันเป็นคนดูแลเรื่องกินอยู่ของเธอ เป็นคนละเอียดรอบคอบและชอบสัตว์เลี้ยง
เอาเฮอเฮอไปไว้ที่คฤหาสน์ปลอดภัยกว่าปล่อยไว้ที่หอพักของเธอ อย่างน้อยก็จะได้ไม่กลืนกินอะไรส่งเดช
หรงเช่อยังคงอ่านหนังสือ ดวงตาหลุบต่ำเล็กน้อย สันคิ้วทอดเงาเย็นชาใต้แสงไฟ
เคอเหมียนถังนั่งอยู่ข้างเขา มือถือวางคว่ำอยู่บนตัก เธอเองก็ไม่มีอารมณ์จะเล่น
ตอนนั้นเอง เสียงสะอื้นที่พยายามข่มกลั้นก็ดังมาจากห้องข้าง ๆ
หญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องตรวจ บนโต๊ะตรวจมีสุนัขพันธุ์ชิบะอินุนอนซึมหมดแรงอยู่ เธอร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน “คุณหมอ ช่วยมันด้วยนะคะ โต้วโต้วเป็นเด็กดีมากเลย”
เคอเหมียนถังหันไปมอง สุนัขตัวนั้นหูตกซึมเหมือนเฮอเฮอของเธอ ลิ้นห้อยพาดอยู่ข้างปากอย่างไร้เรี่ยวแรง
วินาทีถัดมา จมูกของเธอก็พลันแสบขึ้นมา ขอบตาเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำ ริมฝีปากเม้มแน่น
หรงเช่อเหลือบเห็นไหล่ของเธอสั่นเบา ๆ