บทที่ 68 มีสามีแล้ว [อัปเดตพิเศษ 1]
เธอเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง สายตาก็กวาดหาโต๊ะอาหารบุฟเฟต์โดยอัตโนมัติ ฝีเท้าขยับไปทางนั้นโดยไม่รู้ตัว
แต่เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็มีสายตาหลายคู่มองมาจากคนละทิศทาง
เธอสวยเกินไป เป็นความสวยที่ทำให้คนแรกเห็นเธอทันทีท่ามกลางผู้คน เป็นความสวยที่ชวนให้คนอยากเข้าใกล้โดยสัญชาตญาณ
ขณะเดียวกัน ความสวยแบบนี้ก็ทำให้คนอื่นสงสัยในฝีมือของเธอ
ผู้หญิงที่เข้าร่วมการแข่งขันโปโลส่วนใหญ่มีรูปร่างแข็งแรง ผิวสีข้าวสาลี ส่วนเคอเหมียนถังผิวขาว เอวบางเสียจนดูเหมือนลมพัดมาก็หักได้ มองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนที่ควบคุมม้าได้
“คนนั้นใคร เรียนโรงเรียนไหนเหรอ”
“สถาบันเฉิงซิ่น เมืองหลิงโจว ชื่อเคอเหมียนถัง”
“หน้าตาดีแล้วมีประโยชน์อะไร ขี่ม้าไม่ใช่ประกวดนางงามสักหน่อย”
“ได้ยินว่าเดือนตุลาคมเธอได้ที่หนึ่งในการแข่งขันประเภททีม”
“ก็แค่ประเภททีม การแข่งขันประเภทเดี่ยวต่างหากที่วัดฝีมือจริง”
“ตรวจพบสายตาเคลือบแคลงจากหลายทิศทาง อาจเป็นเพราะรูปลักษณ์ของคุณไม่ตรงกับภาพลักษณ์ของนักขี่ม้ามืออาชีพ พูดง่าย ๆ คือพวกเขาคิดว่าคุณดูไม่เหมือนคนที่ขี่ม้าเป็น”
เคอเหมียนถังแค่นเสียงในใจ ใช้ส้อมจิ้มเค้กสตรอว์เบอร์รีชิ้นหนึ่งยัดเข้าปาก เคี้ยวสองสามที รสหวานก็ละลายอยู่บนปลายลิ้น
คอยดูก็แล้วกัน ความสวยเป็นแค่ข้อดีที่เธอเห็นว่าสำคัญน้อยที่สุดเท่านั้น
เธอเพิ่งนั่งลงบนโซฟาตรงมุมห้อง ก็มีผู้ชายคนหนึ่งในชุดสูทเดินเข้ามา
รูปร่างสูงไม่เลว กะด้วยสายตาน่าจะสูงเกินหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร หน้าตาสุภาพ มุมปากประดับรอยยิ้ม ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่เข้าสังคมเก่งและรับมือกับสถานการณ์ต่าง ๆ ได้อย่างสบาย