“ปีเตอร์ กริฟฟิน!”
เมื่อลืมตาขึ้น ปีเตอร์ก็พบว่าตัวเองกำลังคว้าคอเสื้อเด็กสาวผมสั้นไว้ มือขวาชูขึ้นสูง หมัดกำลังจะฟาดลงมา
……ดูจากรอยช้ำรอบตาขวาของอีกฝ่ายแล้ว เหมือนหมัดจะฟาดลงไปแล้วด้วย
เด็กสาวในมือมีรอยฟกช้ำเขียวม่วงเป็นวง น้ำตาไหลพรากราวกับสายหลุด
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ปีเตอร์หันไปมอง เด็กสาวผมสีชมพูกำลังจ้องเขาเขม็ง ดวงตาลุกเป็นไฟ
นี่ใครกัน?
สมองของปีเตอร์ว่างเปล่า เขาจำไม่ได้เลยว่ารู้จักคนคนนี้ ไม่เข้าใจว่าตัวเองมาอยู่ในสถานที่เหม็นอับชื้นแห่งนี้ได้อย่างไร ยิ่งไม่เข้าใจว่าทำไมถึงกำลังชกเด็กสาวแปลกหน้าในท่าทางเหมือนนักเลงที่เตรียมเก็บค่าคุ้มครอง
เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้เธอเรียกเขาว่าอะไรนะ?
ปีเตอร์ กริฟฟิน
เสียงชื่อตรงกันจริง ๆ ในชื่อเขามีเสียง “ปีเตอร์” อยู่ก็ไม่มีอะไรผิด แต่กริฟฟินนี่มันอะไรกัน? ใครแอบเปลี่ยนสัญชาติให้เขาตอนหลับหรือไง?
ไม่สิ เขาต้องเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนแน่ ๆ
ปีเตอร์ กริฟฟิน ปีเตอร์ กริฟฟิน……
ภาพชายอ้วนผู้ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้านคนหนึ่งปรากฏขึ้นในหัว……ไม่ใช่สิ กริฟฟินคนนั้นไม่ใช่คนนี้!
หลังจากสลัดภาพชายอเมริกันผิวขาวคนนั้นออกจากหัว ในที่สุดเขาก็นึกออกว่าเจ้าของชื่อนี้คือใคร
ตัวร้ายปลายแถวชื่อฉาวโฉ่จากเกมภาคแรกที่ชื่อว่า “กรงรัก: จนกว่าธุลีดาราจะร่วงโรย”
เอาละ
คราวนี้ซวยแน่แล้ว
ก่อนจะอธิบายว่าทำไมถึง “ซวยแน่แล้ว” คงต้องพูดถึงเกม “กรงรัก” กันก่อนว่ามันเป็นเกมแบบไหน
“กรงรัก: จนกว่าธุลีดาราจะร่วงโรย” เป็นเกมจีบหนุ่มที่โด่งดังระเบิดเถิดเทิงบนอินเทอร์เน็ต มีทั้งภาคหลักหกภาคและภาคเสริมอีกสองภาค ออกเกมเป็นว่าเล่นจนเรียกได้ว่าเป็นแม่ไก่ไข่ทองคำแห่งวงการเกม
แม้ระหว่างทางจะมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นไม่น้อย อย่างเช่นผู้ให้บริการเกิดคึกอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ อยากเพิ่มตัวเลือกเพศให้เลือกเองและเปลี่ยนเกมจีบหนุ่มแท้ ๆ ให้กลายเป็นเกมสำหรับผู้หญิงทั่วไป ผลคือไปเหยียบกับระเบิดที่เรียกว่า “กฎเกมจีบสาวจีน” จนผู้เล่นโกรธเกรี้ยวพากันส่งเรื่องขึ้นติดอันดับค้นหายอดนิยม เป็นข่าวรู้กันทั่ว แถมโด่งดังออกนอกวงการไปเลย
จะดังในทางดีหรือทางร้ายก็ช่างเถอะ อย่างน้อยก็ดังออกนอกวงการจริงไหมล่ะ
เพราะอิทธิพลจากการเป็นกระแสใหญ่โตเช่นนี้ ผู้เล่นจำนวนมากที่ไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายแต่แรกจึงหลั่งไหลเข้ามา ราวกับโจรภูเขากลุ่มหนึ่งบุกเข้าไปในร้านขนมหวานหรูหรา ต่างคนต่างถือช้อนแล้วตักเค้กกันสะเปะสะปะ พวกชอบดูเรื่องสนุกแห่มาหาความบันเทิง สายแข็งแห่มาวิเคราะห์ค่าสถานะ สายตามหาฉากเร่าร้อนแห่มาค้นหาของดีเลิศ ส่วนสายจับคู่ก็จับตัวละครมาจิ้นกันอย่างบ้าคลั่ง
——ช่างเป็นภาพที่เปี่ยมชีวิตชีวา ทุกสรรพสิ่งล้วนแข่งขันกันผลิบาน
ไม่ว่าอย่างไร เกมที่ทำให้กลุ่มผู้เล่นแตกแยกกันได้ถึงขนาดนี้แต่ยังกล้าทำต่อจนถึงภาคแปด ย่อมต้องมีดีอยู่บ้าง ซีรีส์ “กรงรัก” มีความทะเยอทะยานสูง ไม่เพียงมีพระเอกให้เลือกจีบหลายคน แต่ยังใส่ใจปั้นตัวละครสมทบไม่น้อย ไม่ได้เห็นว่าตัวละครที่จีบไม่ได้เป็นของไร้ค่าแล้วทำส่ง ๆ เพียงเพราะเป็นเกมแนวรัก
แน่นอนว่า ในสายตาผู้เล่นบางคน นี่ไม่ใช่ข้อดีเลยสักนิด ต่อให้เขียนตัวละครสมทบดีแค่ไหนแล้วจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อจีบไม่ได้ ไม่ใช่เปลืองงบประมาณหรอกหรือ? แต่สำหรับคนที่เข้ามาหาความบันเทิงล้วน ๆ นี่กลับเป็นขุมทรัพย์ที่รอให้ค้นพบอย่างไม่ต้องสงสัย
เงื่อนไขคือคุณต้องเข้ามาหาความบันเทิงเท่านั้น
ถ้าเล่นเกมนี้ด้วยใจที่อยากดูเรื่องสนุก ประสบการณ์ที่ได้ย่อมเพลิดเพลินอย่างยิ่ง มีหนุ่มสาวคุณภาพดีหลายคนวนเวียนอยู่รอบตัว เนื้อเรื่องบางช่วงหวานจนเลี่ยน บางช่วงบีบคั้นจนปวดท้อง แถมยังมีฉากเหลือเชื่อจนตาแทบถลนเป็นของแถม เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบในฐานะแหล่งความบันเทิง
แต่ถ้าคุณ “เข้าไป” อยู่ในเกมนี้ด้วยวิธีที่ตรงตามต้นฉบับที่สุดล่ะ?
ทะลุมิติมาเป็นตัวละครในเกม แถมยังเป็นตัวร้ายชายประกอบแท้ ๆ ประเภทที่ภาพตัวละครขี้เกียจวาดแม้กระทั่งดวงตา ใบหน้าถูกเงามืดน่าสะพรึงปกคลุมอยู่ตลอดเวลา
ในฐานะผลงานที่เน้นเรื่องความรัก ตัวร้ายเป็นวัสดุสิ้นเปลืองที่จำเป็นต่อการขับเคลื่อนเนื้อเรื่อง หน้าที่ของพวกเขาคือขยันสร้างความขัดแย้ง เติมเชื้อเพลิงให้เรื่องราวพัฒนาการของนางเอกในทุกครั้ง แล้วถอนตัวจากฉากไปอย่างเด็ดขาดเมื่อทำหน้าที่เสร็จ เป็นผู้มีคุณูปการต่อเกมอย่างแท้จริง ในฐานะตัวประกอบที่ถูกสังเวย
ปีเตอร์ กริฟฟิน คือตัวอย่างชั้นยอดของวัสดุสิ้นเปลืองประเภทนี้ในภาคแรก
เขาเป็นคนเลวโดยเนื้อแท้ ทั้งรังแกสามัญชน ลักลอบขายยาต้องห้าม และอาศัยชื่อของตระกูลกริฟฟินกร่างในสถาบัน ถึงขั้นวางแผนลักพาตัวนางเอกในช่วงกลางเรื่อง ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัวราวกับจงใจมาเพิ่มค่าความโกรธให้ผู้เล่นโดยเฉพาะ คุณค่าเดียวของการมีอยู่คือถูกตัวละครที่จีบได้สารพัดคนเหยียบย่ำและตบหน้า เพื่อขับเน้นภาพลักษณ์อันเจิดจรัสของพวกเขา
แม้แต่ผู้เล่นที่ชอบตัวร้ายก็ยังคิดว่าเขากระจอก
ในฉากจบหลายแบบของเกม ไม่มีเส้นทางไหนเลยที่เรียกได้ว่าจบดี ไม่ถูกจับเข้าคุกไปใช้ชีวิตอย่างน่าเวทนา ก็ต้องถูกทุกคนทอดทิ้งจนกลายเป็นคนเร่ร่อน ฉากจบมีหลากหลายรูปแบบ ความโหดร้ายทวีคูณขึ้นเรื่อย ๆ เรียกได้ว่าเป็นเทศกาลแห่งความทุกข์ทรมานที่จัดขึ้นเพื่อปีเตอร์ กริฟฟินโดยเฉพาะ จนอดสงสัยไม่ได้ว่าคนเขียนบทเคยถูกคนชื่อเดียวกันนี้รังแกมาหรือเปล่า
และตอนนี้ฉันก็คือปีเตอร์ กริฟฟิน
นี่เป็นหนึ่งในร่างที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาแล้ว
มันไม่ใช่แค่ปัญหาว่าจะเล่นไพ่ในมือที่ห่วยแตกได้แค่ไหน แต่นี่ถึงขั้นคว่ำโต๊ะไพ่ แถมยังดึงเก้าอี้ใต้ก้นออกไปด้วย ทำเอาล้มหน้าคะมำลงกับพื้นอย่างจัง
ตอนนี้นางเอกผมสีชมพูข้าง ๆ ยังคงจ้องเขาอย่างโกรธเกรี้ยว ตามข้อมูลตัวละครในเกม คำสำคัญที่ใช้อธิบายนางเอกคนนี้คือ “ใจดี” “อดทนเข้มแข็ง” และ “ไม่ยอมก้มหัวให้ผู้มีอำนาจชั่วร้าย”
พูดอีกอย่างก็คือ ยิ่งสีหน้าของเธอโกรธมากเท่าไร ก็ยิ่งแปลว่าการกระทำของปีเตอร์เมื่อครู่เลวร้ายมากเท่านั้น
ก้มมองเด็กสาวผมสั้นในมือซึ่งตาขวาบวมจนเหลือเพียงร่องเล็ก ๆ ทั้งยังร้องไห้จนใบหน้าเปียกชุ่ม จากนั้นเงยหน้ามองมือขวาของตัวเองที่ชูค้างอยู่ ปีเตอร์คิดว่าไม่จำเป็นต้องนึกทบทวนเนื้อเรื่องก็พอจะเดาได้แล้วว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น
ใช่ เขากำลังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่
พูดให้ถูกคือ เขากำลังปฏิบัติภารกิจในฐานะตัวร้ายประกอบ สร้างความขัดแย้งในเรื่องและปูพรมแดงให้ตัวละครที่จีบได้ปรากฏตัวอย่างเจิดจรัส
ใจเย็นไว้ ใจเย็น อย่าตื่นตระหนก
ปีเตอร์ปล่อยมือ เด็กสาวผมสั้นเซถอยหลัง ก่อนนางเอกผมสีชมพูจะรีบเข้าไปประคอง ทั้งสองจ้องปีเตอร์ด้วยสายตาอาฆาต ส่วนเด็กหนุ่มที่ถือขวดยาสีดำอยู่ข้างหลังพวกเธอหน้าซีดเผือด ตัวสั่นงันงกไปทั้งร่าง
ปีเตอร์กวาดตามองรอบตัวเพื่อยืนยันตำแหน่งของตน ที่นี่คือโกดังมืดมิดและเหม็นอับชื้น สถานที่เกิดฉากแรกของเรื่อง
เขารีบทบทวนลำดับเหตุการณ์ของต้นฉบับในหัว
เรื่องเพิ่งเริ่มต้นได้ไม่นาน นางเอกเพิ่งเข้าเรียนและยังไม่ถึงช่วงเวลาโดดเด่นครั้งแรกของเธอ ส่วนฉากตรงหน้านี้ก็คือชนวนที่จะทำให้พระเอกคนแรกที่จีบได้ปรากฏตัวอย่างเป็นทางการ
คนที่จะออกมาหลังจากนี้ชื่อเลออนฮาร์ต กริฟฟิน
ใช่แล้ว แค่เห็นนามสกุลนี้ก็น่าจะเดาได้——เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของปีเตอร์
เลออนฮาร์ต กริฟฟิน ทายาทโดยชอบธรรมของตระกูลกริฟฟิน หัวหน้าชั้นปีของสาขาอัศวินปีสอง ขวัญใจในฝันของเหล่าเด็กสาว และบุรุษผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมทั้งต่อหน้าและลับหลังตามแบบฉบับ
ส่วนปีเตอร์ กริฟฟินก็คือรอยเปื้อนหายากบนตัวบุรุษผู้เที่ยงธรรมคนนี้
ตามเนื้อเรื่องดั้งเดิม ต่อจากนี้ปีเตอร์จะยกชื่อของตระกูลกริฟฟินขึ้นมาข่มขู่พยานทั้งสองคน ให้เก็บทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในโกดังนี้ไว้เป็นความลับ ห้ามแพร่งพรายออกไป
แล้วทันทีที่เขาพูดข่มขู่จบ เลออนฮาร์ตก็จะปรากฏตัวตรงเวลาเหมือนตำรวจในหนังฮอลลีวูด บังเอิญจับได้ว่าลูกพี่ลูกน้องของตัวเองกำลังทำเรื่องอัปยศ
จากจุดนี้ เรื่องราวต่อเนื่องอีกหลายช่วงก็จะเริ่มต้นขึ้น——นางเอกกับเลออนฮาร์ตใช้เรื่องนี้เป็นเบาะแส สืบไปจนพบเครือข่ายค้ายาผิดกฎหมายที่อยู่เบื้องหลังปีเตอร์ ค่อย ๆ เปิดโปงด้านมืดของตระกูลกริฟฟินและทั้งสถาบัน แล้วเนื้อเรื่องหลักตลอดภาคแรกก็คลี่คลายออกมาเช่นนี้
เอาจริงเหรอ
ทำไมต้องทะลุมิติมาตอนนี้ด้วย?
ปีเตอร์มองเหยื่อที่ร้องไห้จนกอดกันเป็นก้อนกับนางเอกที่เดือดดาลจนแทบควันออกหู แล้วนึกถึงเลออนฮาร์ตผู้เปี่ยมล้นด้วยความยุติธรรมที่คงกำลังเดินทางมาที่นี่ เขารู้สึกว่าตัวเองซวยถึงขีดสุดแล้วจริง ๆ
คนอื่นทะลุมิติมา สิ่งแรกที่ทำคือสำรวจว่ามีพรพิเศษอะไรติดตัวมาบ้าง ส่วนสิ่งแรกที่เขาทำคือคิดว่าจะจัดการกับเรื่องเละเทะที่ตัวเองก่อไว้อย่างไร ช่าง……
ชั่วขณะหนึ่ง ความคิดที่ไม่น่าภูมิใจนักก็ผุดขึ้นมาในหัวปีเตอร์ หรือจะเล่นไปตามเนื้อเรื่องเดิมให้จบ ๆ ไปเลยดี? ยังไงเลออนฮาร์ตก็ใกล้จะมาแล้ว รับหมัดสักยก ทำตามขั้นตอนไปก่อน แล้วค่อยหาทางหนีเมื่อเรื่องดำเนินมาถึงช่วงกลางหรือท้าย?
แต่ความคิดนั้นเพิ่งผุดขึ้นมา ก็ถูกศักดิ์ศรีชกสวนด้วยหมัดฮุกเข้าที่คางจนกระเด็นหายไป
ช่วงอธิบายคำศัพท์
เกมจีบหนุ่ม: หมายถึงเกมที่มีผู้เล่นเป็นตัวเอกและเน้นองค์ประกอบด้านความรัก ผลงานแนวนี้มักมีตัวละครชายหลายคน (หรือแม้แต่ตัวละครหญิง) ให้ผู้เล่นเลือก และดำเนินเรื่องราวความรักหวานชื่นระหว่างผู้เล่นกับตัวละครเหล่านั้น
เกมสำหรับผู้หญิง: เป็นแนวคิดที่กว้างมาก โดยหลักแล้วหมายถึงเกมที่สร้างขึ้นเพื่อผู้เล่นหญิง จะเป็นเกมชายรักชาย เกมรักต่างเพศ หรือแม้แต่เกมที่ไม่มีคู่รักก็รวมอยู่ในนี้ได้ หากพูดอย่างแคบ เกมจีบหนุ่มก็เป็นเพียงหนึ่งในประเภทของเกมสำหรับผู้หญิง เทียบได้กับเกมแนวฮาเร็มหรือเกมที่ไม่มีนางเอกในผลงานสำหรับผู้ชาย
อย่างไรก็ตาม ผลงานแนวจีบหนุ่มต้องยึดผู้เล่นเป็นศูนย์กลาง ตัวละครในเรื่องห้ามมีชีวิตของตัวเองหรือจับคู่กับตัวละครอื่น ต้องมอบความรักทั้งหมดให้ “ฉัน” เท่านั้น
กฎเกณฑ์และความหมายของเกมจีบหนุ่มในประเทศจีนนั้นมีมากกว่าเดิม ถึงขั้นมีสิ่งที่เรียกว่า “กฎเกมจีบสาวจีน” ซึ่งประกอบด้วยข้อกำหนดมากมาย
เนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่ข้อกำหนดเฉพาะที่มีต่อเกม (รวมถึงผู้ผลิตเกม) ไปจนถึงข้อจำกัดบางประการต่อผู้เล่น ขอบเขตค่อนข้างกว้าง เช่น นางเอกต้องไม่มีรายละเอียดเฉพาะตัวมากเกินไป ห้ามแต่งกายเปิดเผยเกินควร อีกทั้งภาพการ์ดที่นางเอกกับพระเอกมีปฏิสัมพันธ์กันจะต้องไม่มองไปยังผู้เล่น หรือหันปากกระบอกปืนใส่ผู้เล่น เพื่อไม่ให้ผู้เล่นรู้สึกเหมือนถูกกีดกัน
และข้อสำคัญที่สุดคือ เกมจีบสาวจีนต้องตอบคำถามหนึ่งข้อให้ได้: ผู้เล่นคือนางเอกหรือไม่?