“ต่อให้ความรู้สึกจะแตกร้าว ต่อให้ถึงขั้นทะเลาะกันจนอยากหย่า ก็เป็นเรื่องระหว่างพวกคุณสองคน แต่กลับเอาอนาคตของกลุ่มบริษัทมาล้อเล่น ช่างเหลือเกินจริง ๆ……”
ซูเหวินเฮาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน มือที่กำแน่นเป็นหมัดจนเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาบนหลังมือ
พูดยังไม่ทันจบ
สายโทรศัพท์ก็ต่อได้
เขากระแอมหนัก ๆ หนหนึ่ง ซูเหวินเฮาเตรียมคำพูดไว้ตำหนิหลินโม่เรียบร้อยแล้ว
แต่
เสียงเรียกเข้าดังอยู่ตลอด ทว่าไม่มีใครรับสาย
จนกระทั่งเสียงสัญญาณสายไม่ว่างดังมาจากปลายสาย สีหน้าของเขาจึงเผยความตกตะลึงออกมา
“ไม่รับ……สายเหรอ? เกิดอะไรขึ้น หลินโม่ถึงกับไม่รับสายฉันแล้วงั้นเหรอ!”
“เธอโทร!”
“ให้หลินโม่มาบริษัทเดี๋ยวนี้ สัญญาที่อยู่ในมือเขาต้องจัดการให้ครบถ้วน!”
สั่งซูชิงหานเสร็จ ซูเหวินเฮาก็หันไปมองซวี่หลี่หลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
“จัดเอกสารให้เรียบร้อย อีกเดี๋ยวหลินโม่มาถึงก็ส่งให้เขาเลย!”
ซวี่หลี่หลี่พยักหน้ารัวราวกับตำกระเทียม ก่อนจะรีบวิ่งไปจัดการสัญญาที่ต้องต่ออายุด้วยสีหน้าตื่นตระหนก
ห่างออกไปไม่กี่เมตร
ซูชิงหานยังคงยืนอยู่ในท่าเดิม ไม่พูดอะไรสักคำ
“ยืนทำอะไรอยู่ รีบโทรสิ! ช้ากว่านี้จะไม่ทันแล้ว!”
เมื่อครู่ตอนซูเหวินเฮากำลังดูเอกสาร เชียนอวี๋จูก็อยู่ข้าง ๆ ด้วย
พอได้ยินว่าคู่ค้าบางรายประกาศยกเลิกสัญญาฝ่ายเดียว หัวใจของเชียนอวี๋จูก็เหมือนถูกอะไรบางอย่างบีบคั้นจนเจ็บปวดรวดร้าว!
ถ้าหลินโม่กลับมาช่วยกอบกู้สถานการณ์ตอนนี้ บางทีอาจลดความเสียหายลงได้บ้าง
แต่ถ้าปล่อยให้เวลาผ่านไป
บางเรื่องก็อาจกลายเป็นข้อสรุปที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ!
เพราะฉะนั้น
ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนตอนนี้ ก็ต้องทำให้หลินโม่กลับมาให้เร็วที่สุด!