ฉินเซวียนถามต่อ "ฉันจะเข้าไปมีส่วนร่วมยังไง?"
ซูหว่านชิงลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ "แค่ลงชื่อเป็นผู้ควบคุมการผลิตหรือผู้ช่วยผู้กำกับก็พอ เธอหลบอยู่เบื้องหลังมาหลายปีแล้ว ถ้าออกมาสักครั้ง ผู้ชมก็จะให้การตอบรับเอง"
พูดจบ ซูหว่านชิงก็เสริมอีกประโยคหนึ่ง "วางใจได้ เธอแค่ลงชื่อไว้ก็พอ ไม่ต้องออกหน้ามาจริง ๆ หรอก"
ฉินเซวียนไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม เขาอยากใช้ฉู่หยางจริง ๆ ไม่ใช่แค่เพราะสไตล์การถ่ายทำของฉู่หยางเหมาะสม แต่เพราะฉินเซวียนรู้สึกว่าฉู่หยางคนนี้สมควรได้รับโอกาส
และบางทีโอกาส แค่ชื่อเดียวก็สามารถเปิดประตูได้แล้ว
เขาหยิกคางตัวเองแล้วเอ่ย "ได้ เอาตามที่เธอว่าเถอะ"
ซูหว่านชิงได้ยินคำตอบก็หันมามองฉินเซวียนด้วยความแปลกใจ
เธอคิดว่า ตามนิสัยของฉินเซวียนแล้ว การที่เขาจะตกลงง่าย ๆ แบบนี้เป็นไปไม่ได้
เพราะก่อนหน้านี้ เวลาให้เขาลงชื่อเป็นอะไร เขาแทบอยากจะลบชื่อปากกาทิ้งให้หมด แต่วันนี้กลับรับปากทันที
แต่ซูหว่านชิงไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม เพราะเป้าหมายของเธอสำเร็จแล้ว ส่วนที่ฉินเซวียนคิดอะไรอยู่นั้น เธอก็ไม่อยากยุ่ง
ไม่นานนัก โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของซูหว่านชิงก็ดังขึ้น
เป็นหยูหน่าโทรมา บอกว่าฉู่หยางมาถึงแล้ว
ซูหว่านชิงสั่งให้หยูหน่าพาเขาเข้ามา แล้ววางสาย
เธอเดินกลับมาที่โซฟา ใช้ปลายเท้าเขี่ยขาฉินเซวียนเบา ๆ "เพื่อนร่วมห้องเธอมาแล้ว เขารู้หรือยังว่าบทนี้เธอเป็นคนเขียน?"