ความสุขและความทุกข์ของมนุษย์นั้นไม่เหมือนกัน
ฉินเซวียนและลั่วชิงฮวนกำลังเพลิดเพลินกับความรักที่ดึงดูดใจกันบนความสูงสี่พันเมตร แต่เซียเซียงซื่อ ประธานบริษัทโบลัวเอ็นเตอร์เทนเมนต์ กลับไม่ได้มีอารมณ์ดีแบบนั้น
โบลัวเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ห้องทำงานของประธานบริษัท
เซียเซียงซื่อนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน กำลังฟังลูกน้องรายงานสถานการณ์
คนที่รายงานยืนอยู่หน้าโต๊ะ: "ประธานเซีย คราวนี้ซิงเฉินเอ็นเตอร์เทนเมนต์แข็งกร้าวมาก หัวหน้าวอเตอร์ที่เราจ้างมาหลายคน ถูกซิงเฉินฟ้องขึ้นศาลไปแล้ว ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าพวกเขาจะลากเราไปด้วยหรือไม่ แต่เราต้องเตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆ"
เซียเซียงซื่อฟังรายงานจบ ใบหน้าแสดงความหงุดหงิด: "หัวหน้าวอเตอร์พวกนั้น มีใครติดต่อกับคนของเราโดยตรงบ้างไหม?"
"ไม่มีครับ ทุกคนติดต่อผ่านคนกลาง ไม่มีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับเราโดยตรง แต่คนมีตาก็เห็นได้ว่าเรื่องนี้ต้องมีเงาของเราเกี่ยวข้อง"
เซียเซียงซื่อโยนปากกาในมือลงบนโต๊ะ: "ลบข้อมูลการติดต่อของคนกลางทั้งหมด เก็บกวาดให้สะอาด อย่าให้มีหางหลงเหลือ ถ้าซูหว่านชิงเอาหลักฐานชัดเจนไม่ได้ เรื่องนี้ต่อให้พูดไปถึงฟ้าดินก็ไม่เกี่ยวกับเรา"
"ผมไปจัดการตอนนี้เลย"
คนที่รายงานรับงานแล้วเดินออกไป ประตูถูกปิดลง เซียเซียงซื่อนั่งอยู่ในห้องทำงาน ยกมือขึ้นนวดขมับที่บวมตึงของตัวเอง
วงการบันเทิงในโลกนี้ มีเกณฑ์การแบ่งระดับบริษัทบันเทิงเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น: สิบอันดับแรกในแง่รายได้ต่อปีเรียกว่าชั้นหนึ่ง ส่วนสี่อันดับแรกเป็นที่ยอมรับในวงการว่าเป็นระดับแนวหน้าสุดของวงการ