วันที่สิบห้าของการใช้ชีวิตร่วมกันในบ้านพัก วันจันทร์
หลังตื่นนอนตอนเช้า ฉินเซวียนก็ทำเหมือนเช่นเคย
อย่างแรก คือ ลืมตาตื่น
อย่างที่สอง คือ เริ่มเซ็นชื่อเข้ารายวัน
เมื่อความคิดของฉินเซวียนเคลื่อนไหว เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง
【ติ๊ง! คุณทำการเซ็นชื่อเข้ารายวันของวันนี้สำเร็จแล้ว ได้รับรางวัล: อาคารพาณิชย์ในเขตเฉิงเป่ย 1 แห่ง (1500 ตร.ม.) สถานะปัจจุบัน: ชำระเงินแล้ว รอโอนกรรมสิทธิ์】
ฉินเซวียนได้ยินข่าวนี้แล้ว ตาลุกวาบทันที
ตลอดครึ่งเดือนนับตั้งแต่มาอยู่บ้านพัก นอกจากทักษะฟรุตนินจาที่ได้รับแล้ว รางวัลจากการเซ็นชื่อเข้ารายวันล้วนเป็นเงินทั้งนั้น
จำนวนก็ไม่มาก น้อยก็แค่ไม่กี่ร้อย มากก็ไม่กี่พัน
ฉินเซวียนก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ยังไงเงินจำนวนเล็กน้อยแค่นี้เขาก็ไม่ได้ขาดแคลนอยู่แล้ว
แต่วันนี้ระบบกลับใจดีอย่างหาได้ยาก ให้อสังหาริมทรัพย์มาหนึ่งแห่ง
แม้ว่าของชิ้นนี้จะตกมาอยู่ในมือฉินเซวียน นอกจากปล่อยเช่าแล้วก็ไม่มีประโยชน์อื่นใด แต่ยังไงมีก็ดีกว่าไม่มี
ฉินเซวียนเปิดสมุดบันทึกในมือถือ มองข้อมูลกรรมสิทธิ์ที่ระบบซิงค์มาให้
อสังหาริมทรัพย์นี้ตั้งอยู่ตรงจุดตัดระหว่างถนนเฉิงเจียงกับถนนหลิ่วหลิน ในเขตเฉิงเป่ย เป็นอาคารเดี่ยวสามชั้น พื้นที่รวมหนึ่งพันห้าร้อยตารางเมตร โดยรอบเป็นย่านการค้าใหม่ที่เพิ่งพัฒนาขึ้นในช่วงไม่กี่ปีมานี้ โครงสร้างพื้นฐานเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
ทำเลก็ไม่เลว ห่างจากอพาร์ตเมนต์ที่เขาอยู่แค่ขับรถประมาณสิบห้านาที พอจะนับได้ว่าเป็นทำเลระดับท็อปของเจียงเฉิง