ฉินเซวียนนั่งเข้าไปในรถ แล้วรัดเข็มขัดนิรภัย
ลั่วชิงฮวนเห็นเขารัดเข็มขัดเรียบร้อย ก็สตาร์ทรถเข้าเกียร์ รถแล่นออกจากช่องจอดอย่างนุ่มนวล
ถนนลื่นเพราะฝนตก เธอจึงไม่ได้ขับเร็ว
ตามหลังรถของฉู่หยางมาจอดหน้าร้านไก่ต้มมะพร้าวที่ซ่อนอยู่ในซอยเล็กๆ
ร้านไม่ใหญ่ หน้าร้านปลูกต้นไม้เขียวๆ ไว้เป็นแถว
ประตูร้านเปิดกว้าง ยังไม่ทันเข้าร้าน ก็ได้กลิ่นหอมหวานของน้ำมะพร้าวอ่อนๆ ลอยมาตั้งแต่หน้าประตู
เฉินเยว่คุ้นเคยกับที่นี่ดี พาทุกคนเดินเข้าร้าน ทักทายเจ้าของร้านแล้ว กลุ่มคนก็ขึ้นไปที่ห้องส่วนตัวชั้นสอง นั่งล้อมโต๊ะกลม
น้ำซุปถูกยกขึ้นมา น้ำมะพร้าวบริสุทธิ์ที่ต้มเดือด ใสจนมองเห็นก้นหม้อ มีพุทราจีนและเก๋ากี้ลอยอยู่เล็กน้อย
ไก่เป็นไก่เขาย่างสด หั่นใหม่ หนังบางเนื้อนุ่ม
พอลงหม้อ น้ำซุปเปลี่ยนจากใสเป็นสีขาวขุ่น กลิ่นหอมก็กระจายออกมาทันที
"มาๆๆ กินน้ำซุปก่อน!"
เฉินเยว่ตักน้ำซุปให้ทุกคนคนละถ้วย
ซูอวี๋ถือถ้วยเป่าลมสองครั้ง แล้วจิบเล็กน้อย: "หวานจัง! กลิ่นมะพร้าวเข้มข้นมาก!"
กู้ม่านพยักหน้าเช่นกัน: "ร้านนี้ดีจริงๆ คุ้มค่าแก่การเก็บไว้ในลิสต์"
ลู่ยี่หมิงดื่มไปสองถ้วยติดๆ หน้าผากเริ่มมีเหงื่อซึม
ฉินเซวียนนั่งข้างลั่วชิงฮวน ค่อยๆ จิบน้ำซุปด้วยช้อน
เขาสังเกตว่าในน้ำจิ้มของลั่วชิงฮวนไม่มีพริกขี้หนู ข่าใส่ก็น้อย รสชาติค่อนข้างจืด
เขาจึงเลื่อนจานน้ำจิ้มที่เพิ่มน้ำมะนาวไว้ข้างๆ ตัวเขาไปทางเธอ