ฉินเซวียนพาคนกลับไปที่ร้านขายเนื้อ หยิบถุงซี่โครงหมูแถบหนักสิบจินออกมา
ระหว่างทางผ่านแผงขายอาหารทะเล ฉินเซวียนได้กลิ่นน้ำทะเลสดชื่น จึงหยุดยืนอยู่หน้าแผง เกิดอยากกินอาหารทะเลขึ้นมา
ฉินเซวียนมองอยู่ครู่หนึ่งก็ก้าวเข้าไป
เขาไม่ได้มองมาก ไม่ได้เลือกมาก ขอปูอลาสก้าสองตัว ปลากะพงแดงจุดหนึ่งตัว
กุ้งมังกรเขียวสิบตัว แล้วก็เพิ่มกุ้งไม้ไผ่ หอยเป๋าฮื้อ หอยเชลล์ ฯลฯ อาหารทะเลอีกเล็กน้อย
ตอนคิดเงิน เจ้าของร้านบอกตัวเลข สองหมื่นกว่าบาท
ฉินเซวียนรู้สึกว่าถูกมาก ไม่ต่อราคา จ่ายเงินอย่างง่ายดาย
เจ้าของร้านช่วยเขาเอาอาหารทะเลใส่กล่องโฟม ใส่ถุงน้ำแข็งสองสามถุง ปิดปากกล่อง แล้วยกขึ้นรถเข็น
ออกจากตลาด ฉินเซวียนหารถของเขาเจอ
เขาเปิดท้ายรถ ช่วยกันกับพนักงานที่อยู่หลังรถเข็น ขนของที่ซื้อมาเรียงใส่ทีละอย่าง
กลับถึงบ้านพัก คนอื่น ๆ ยังไม่กลับมา
ฉินเซวียนจอดรถ เปิดท้ายรถ เริ่มขนของคนเดียว
ขนไปขนมาหลายเที่ยว กว่าจะขนของทั้งหมดเข้าบ้านได้
วันนี้อากาศร้อนมาก อุณหภูมิสูงถึงสามสิบองศา
ขนไปขนมาหลายเที่ยว ทำเอาฉินเซวียนเหงื่อท่วมตัว
ฉินเซวียนยกกล่องโฟมใบสุดท้ายเข้าครัว ยืดเอว พิงเตา หายใจพักหนึ่ง
จากนั้นเขาเปิดตู้เย็น หยิบชาเย็นขวดหนึ่งออกมา ผนังขวดมีหยดน้ำเกาะเป็นชั้นบาง ๆ
เปิดฝา เงยหน้ารินเข้าปากคำโต
สุดยอด!
สมแล้วที่ชาเย็นแบบนี้ต้องแช่แข็งแล้วดื่ม