ในห้องครัว ฉินเซวียนเปิดตู้เย็นดูแวบหนึ่ง
หยิบแผ่นเกี๊ยวฮุนตุ้นและเนื้อกุ้งสับที่เหลือจากหม้อไฟเมื่อคืนออกมา
เขาคุ้ยดู เจอหมูสับอีกครึ่งกล่อง เลยหยิบออกมาด้วย
ฉินเซวียนจะห่อเกี๊ยวฮุนตุ้นทาน ง่าย รวดเร็ว ร้อน ๆ ดี
เขาเพิ่งวางแผ่นเกี๊ยวคลี่บนเขียง ประตูบ้านพักก็ถูกเปิดจากด้านนอก
ลั่วชิงฮวนเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น แขนเสื้อฮู้ดยังพับอยู่ที่ข้อศอก ใบหน้ามีสีแดงเรื่อหลังจากวิ่งตอนเช้า
ฉินเซวียนได้ยินเสียง เลยโผล่หน้ามาดู "ผมจะทำเกี๊ยวฮุนตุ้น ทานด้วยกันไหม"
"ไม่รบกวนคุณเกินไปหรือเปล่าคะ"
"ไม่หรอก ผมก็จะทานอยู่แล้ว เรื่องเล็กน้อย"
ลั่วชิงฮวนเปลี่ยนรองเท้าวิ่ง ยืนตัวตรง "งั้นก็ได้ค่ะ"
เธอเดินมาที่ประตูครัว มองแผ่นเกี๊ยวและเนื้อกุ้งสับบนเขียง ถามว่า "ให้ช่วยอะไรไหม"
ฉินเซวียนส่ายหน้า "ไม่ต้อง ผมทำเองได้ ไม่ลำบาก"
ลั่วชิงฮวนยืนที่ประตูมองสองวินาที ยืนยันว่าเขาไม่ต้องการความช่วยเหลือจริง ๆ จึงไม่ดึงดัน หมุนตัวขึ้นบันไดไปล้างหน้าแปรงฟัน
ร่างของลั่วชิงฮวนหายไปตรงมุมบันได ฉินเซวียนเริ่มลงมือในครัวคนเดียว
เกี๊ยวฮุนตุ้นไส้กุ้งสับทำง่าย
ตัดถุงเนื้อกุ้งสับเป็นรูเล็ก ๆ บีบใส่กลางแผ่นเกี๊ยว พับครึ่ง หยิกตรงมุมนิดหนึ่ง ก็ได้ตัวหนึ่ง
ฉินเซวียนเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว มือซ้ายรองแผ่น มือขวาบีบไส้ ห้าวินาทีได้หนึ่งตัว