ฉู่หยางค่อยๆ กลบเกลื่อนอารมณ์ที่ปั่นป่วนในใจทีละน้อย
เขายกมือขึ้นขยี้ตาที่รู้สึกเมื่อยล้า แล้วเช็ดคราบน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
ซูหว่านชิงที่อยู่ข้างๆ เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เมื่อฉู่หยางสงบลงแล้ว เธอก็ลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง หยิบแฟ้มเอกสารสองอันส่งให้ฉู่หยาง
ฉู่หยางรับมา เปิดอันแรกก่อน
ข้างในคือบทภาพยนตร์เรื่อง "ฉันไม่ใช่เทพยา" ฉบับเต็ม
ฉู่หยางเปิดดูสองสามหน้า ไม่ได้อ่านละเอียด ปิดแล้ววางไว้ข้างๆ
จากนั้นเขาก็เปิดแฟ้มที่สอง
ข้างในเป็นสัญญา หนาเป็นตั้ง เย็บเล่มอย่างเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่ามีไว้ให้เขา
ไม่ใช่สัญญาโปรเจกต์เฉพาะเรื่องแบบปกติ แต่เป็นสัญญานักแสดงในสังกัด
ฉู่หยางไม่ใช่มือใหม่ในวงการบันเทิง เขาอ่านสัญญานี้เข้าใจ และเข้าใจว่าข้อกำหนดแต่ละข้อหมายถึงอะไร
เขาพลิกอ่านไปทีละหน้า ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เงื่อนไขบางอย่างที่เขียนไว้ในนี้ ล้วนเป็นสิทธิพิเศษที่มีเพียงผู้กำกับระดับท็อปเท่านั้นที่จะได้
ฉู่หยางอ่านไปสองหน้าก็ปิดแฟ้ม เงยหน้ามองซูหว่านชิง: "ท่านประธานสุ นี่หมายความว่าอะไร?"
ซูหว่านชิงตอบสั้นๆ: "ก็ความหมายตามตัวอักษร"
"สัญญานี้ สำหรับฉันหรือ?"
"แน่นอน ถ้าฉันจำไม่ผิด ตอนนี้คุณยังไม่ได้เซ็นสัญญากับใครใช่ไหม? อยากถ่ายเรื่องนี้ก็ได้ แต่ต้องเซ็นสัญญานี้ก่อน"