บูม!
ทุ่งหญ้าแห่งเขตสวรรค์ ศึกใหญ่ระหว่างราชวงศ์ เปิดฉากขึ้นด้วยม่านโลหิต ภายใต้สายตาของชนทั้งปวง แบ่งออกเป็นสามสมรภูมิ
ฝั่งตะวันตก ฉู่เซียวปะทะดุเดือดกับบรรพชนมังกรดำ ทั้งคู่เผยธรรมลักษณ์ประจำชีพ หนึ่งคือยักษ์มหึมายืนหยัดสู้ฟ้า อีกหนึ่งคือมังกรยักษ์ใหญ่ราวภูเขา การรบสั่นสะเทือนฟ้าดิน
ฝั่งตะวันออก จักรพรรดินีปะทะบรรพชนแสงอาทิตย์ ก็รบกันถล่มฟ้าถล่มดินไม่แพ้กัน มองไม่เห็นร่างแท้ของทั้งสอง เห็นเพียงแสงฟ้าแลบสายฟ้าผ่า กับแสงไฟระเบิดจนครึ่งฟ้า
ระหว่างตะวันออกกับตะวันตก คือกองทัพมังกรดำปะทะทหารต้าซวน เหนือกับใต้ ฟันดาบกันจนเต็มฟ้าเต็มพื้น ฆ่ากันจนกระดูกกองเป็นภูเขา เลือดไหลเป็นแม่น้ำ
ตุ๊กกะ!
ผู้ชมศึกต่างกลืนน้ำลายอย่างลับ ๆ ภาพชีวิตมนุษย์ราวต้นหญ้านั้นเลือดเปื่อยเลือดเน่า เบื้องฟ้าเบื้องแผ่นดินอันงดงาม บัดนี้กลายเป็นนรกซิวหลัวเสียแล้ว
"ใครเหนือกว่ากัน?" ผู้อาวุโสผู้มีสายตาสูงส่งต่างจับตาดูสองสมรภูมิตะวันออก-ตะวันตก
ว่าไปแล้ว สงครามระหว่างราชวงศ์นี้ ตัดสินกันที่ผู้แข็งแกร่งสูงสุด หากฉู่เซียวและฟีงหวงชนะ ต้าซวนก็ชนะ หากไม่ก็ตรงกันข้าม
"ฆ่า!"
ราชวงศ์สองฝ่ายรบกัน มีทัพส่งกำลังเสริมมาก็สมเหตุสมผล มาจากทิศเหนือ ฝูงค้างคาวโลหิตบดบังฟ้าปิดแดน บนหลังทุกตัวมีเงาร่างมนุษย์ยืนอยู่
ของอาณาจักรมังกรดำ ทัพกล้ำกลาดใหญ่หลวง ผู้นำหน้าคนหนึ่ง แม้ไกลกันก็สะดุดตายิ่ง ศีรษะเปล่าโล่ง หน้าผากเงาวับเต็มที
อย่าดูรูปลักษณ์คน นั่นคือผู้แกร่งครึ่งก้าวของขั้นอนัตตา มือจับกระบี่หัวผีดุร้าย พลังสังหารคลั่งไคล้
เอาอดีตเป็นบทเรียน รบแบบรุมไม่ควรยืนหน้าเกินไป แต่เขาพุ่งเร็วเกินไป ยังไม่ทันถึงสมรภูมิ ก็ถูกแสงดาบพังทลายทุกสิ่งฟันขาดศีรษะเสียก่อน
ชนทั้งปวงแปลกใจ หันไปมองทางเดียวกัน เห็นร่างสาวงามวิเศษเดินทางมาบนฟ้า คนเดียวหนึ่งดาบ ขวางทางกองทัพค้างคาวเอาไว้
"เฟิงหยวน?" มีผู้จำได้ เจ้าของเกาะดอกท้อห้วงมหาสมุทรเข้ม
แต่นางยังมีฐานะอีกหนึ่ง คือองค์หญิงใหญ่รุ่นชางแห่งเชื้อพระวงศ์ต้าซวน กล่าวกันว่าเมื่อหลายปีก่อนนางแยกออกจากราชวงศ์ไปแล้ว ไม่คิดว่าจะกลับมารบอีก