ตาซ้ายกระตุกคือฤกษ์
ตาขวากระตุกคืออับโชค
คืนนี้เทียนชูจื่อมีเปลือกตาขวาสั่นไม่หยุด กดก็ไม่หยุด นานเข้าจิตใจก็ร้อนรนวุ่นวาย รู้สึกถึงลางร้ายเป็นยิ่ง
ไม่อย่างนั้นเขาจะได้เป็นจอมเทพแห่งรัฐได้อย่างไร?
เดาอะไรก็แม่นยำจริง
ไม่ช้า ยันต์อาคมแผ่นหนึ่งพุ่งออกจากแขนเสื้อของเขา มีผู้ใช้ยันต์ส่งเสียงมาหาเขา จากนครหลงแห่งต้าฉิน
ในยันต์ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงหนึ่งประโยคว่า ฉู่เซียวก่อกบฏ สำนักจอมเทพแห่งรัฐพินาศย่อยยับ
"ตัวดีเอ๊ย!"
เทียนชูจื่อพิโรธดั่งสายฟ้าฟาด หนึ่งฝ่ามือทุบโต๊ะเขียนหนังสือแตกกระจาย จนเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งแดนเหนือในม่านกองใหญ่ตกใจสั่นขา
มีเพียงอวี่เหิงจื่อที่คิ้วเลิกเล็กน้อย ในฐานะหนึ่งในเจ็ดบุตรผู้ปกป้องแผ่นดิน ข่าวของเขาก็ล่วงรู้เร็วไม่แพ้กัน ยังมีผู้ส่งเสียงมาหาเขาผ่านยันต์เช่นกัน
เมื่ออ่านแล้ว นางกลับรู้สึกลับๆ ดีใจ ในโลกที่เทียบชั้นความทุกข์ยาก สุดท้ายก็มีคนร่วมชะตากรรมสักที
ไม่ใช่แค่ถูกรื้อค้นถิ่นฐานหรือ?
เรื่องเล็กน้อย
สำนักจอมเทพแห่งรัฐของอวี่เหิงนางถูกรื้อมานานแล้ว
"ฉู่เส้าเทียน เจ้าควรตายจริงๆ..."
ปึง!
คำว่า "ตาย" ที่เทียนชูจื่อกำลังจะตะโกนยังไม่ทันพ้นปาก วัตถุปริศนาหนึ่งก็ตกลงมาจากฟ้า ไม่เบี่ยงเบน ทุบกระโจมบัญชาการกลางกองทัพแตกกระจายราบคาบ
"อึก!" เหล่าผู้แข็งแกร่งไม่ทันตั้งตัว ถูกแรงสั่นสะเทือนจนล้มกลิ้ง ชายชราร่างผอมผู้โจมตีสูงแต่ป้องกันต่ำ ยังถูกสะเทือนจนบาดเจ็บภายใน
เมื่อเห็นผู้มาชัด ทั้งเทียนชูจื่อและอวี่เหิงจื่อต่างหน้าเหม่อ คิดว่าตาเห็นผิด...ฉู่เซียว?
อย่าเพิ่งรีบ
ยังไม่จบ
ยังมีวัตถุปริศนาอีกหนึ่ง ดั่งดาวร่วงตกลงมาจากฟ้า สั่นสะเทือนทั้งหล้าสิบลี้
"ข้า...พุ่กา!" เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งแดนเหนือที่เพิ่งยืนหยุดได้ ถูกสะเทือนล้มลงอีกครั้ง มากกว่าครึ่งเวียนศีรษะตาลาย ปากบ้วนเลือด
มึนงงไปแล้ว
มึนงงอีกรอบก็ไม่เป็นไร
ชั่วขณะที่เห็นเทียนจีจื่อ เหล่าผู้แข็งแกร่งต่างอึ้งงัน โดยเฉพาะเทียนชูจื่อและอวี่เหิงจื่อ แทบไม่เชื่อสายตา...ขั้นอนัตตา?