ปฐพีเทวะ

ตอนที่ 870 สิ่งที่หนองกล่าวว่าเจ้าฟ้า

8 นาที· 1.8K คำ

ปู๊ด!

“อ๊าก!”

ทะเลมืดยามค่ำคืนนี้ โดยเฉพาะบริเวณน่านน้ำรอบเกาะมังกรหมื่น ครึกครื้นไปด้วยเสียงกรีดร้องสาปแช่งดังขึ้นต่อกัน คลื่นเสียงระเบิดจากการประมือใหญ่ก็ดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย

ค่ำคืนที่ดวงจันทร์มืดสลัว ลมพายุซอนซ่อน! บทละครแห่งการฆ่าฟันชิงทรัพย์ จึงฉายขึ้นท่ามกลางสายฝนเลือด

ผู้ถูกปล้นส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้ที่ได้ครอบครองของวิเศษจากงานประมูล ซึ่งถูกจับตามองไว้แต่แรกแล้ว

ยามถูกส่งเข้าประตูนรกนั้น พวกเขาล้วนเต็มไปด้วยความหม่นหมอง ถ้าอยู่เงียบ ๆ แต่ในเกาะมังกรหมื่นก็ไม่มีเรื่องใดเกิด แต่กลับดื้อรั้นตามออกมาดูความครึกครื้น

สุดท้ายก็เสียของวิเศษไปพร้อมทั้งชีวิต

“เดินทางมาครั้งนี้ไม่เสียเปล่า”

ใต้แสงจันทร์ เหล่าตาเฒ่าไร้หนังหน้าต่าง ๆ ยิ้มแหยมอยู่ในความมืด มาร่วมงานประมูลโดยที่กระเป๋าว่างเปล่าไม่มีแม้เหรียญเดียว อาศัยเก็บเกี่ยวกำไรจากภายนอกล้วน ๆ

ว่าไปแล้ว การปล้นชิงยังได้เงินเร็วกว่า สุ่มปล้นสักคนหนึ่ง ก็คือเศรษฐีผู้มั่งคั่งยิ่ง ทำต่อ ๆ กันหลายครั้ง ย่อมร่ำรวยขึ้นได้เสมอ

แต่ก็ต้องยอมรับว่า เหล่ารุ่นเก๋าส่วนใหญ่ยังเกรงหนังหน้า อย่างผู้เฒ่าฮกโซ่ว ก็ยังตั้งใจมั่นตามล่าฉู่เซียวอยู่

สาวแกร่งก็คือสาวแกร่ง! ตบหน้าปรมาจารย์ยันต์ไปแล้ว คงยังไม่สมหวังใจ ยังอยากหาคนมาประมืออีกรอบ และที่หาก็คือผู้เกรียงไกรสูงสุดแห่งทะเลมืดแห่งนี้

บทละครอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ จะพลาดมิได้ นางจึงติดตามมาตลอดทาง อยากเหลียวดูว่าหญิงลึกลับผู้นี้ จะรับมือฝีมือของผู้นั้นได้กี่กระบวน

ฮึ่บ!

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร นางจึงหยุดกาย ลงเท้าอย่างหอบหายใจบนเกาะหนึ่ง และที่มาพร้อมกันก็มีเงาร่างจำนวนมาก ล้วนเป็นผู้ตามมาดูละครทั้งนั้น

แต่เมื่อตามมาถึงที่นี่ กลับมองไม่เห็นเงาของสาวแกร่งแล้ว นางเร็วเกินไป ตาม ๆ ไปก็หลุดมือ เข้าไปในหนองใดใครจะรู้

“ข้าเพ่งนิ้วทำนายแล้ว ผู้นั้นคือฉู่เส้าเทียน มั่นใจได้แน่นอน” ตาเฒ่าชุดดำเลียเคราเอ่ย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป