ฮื้อ!
ตะวันอัสดง ฉู่เซียวกำจัดลมหายใจขุ่นมัวออกมาอย่างสะใจ การหล่อหลอมร่างกายใหม่ และแรงสะท้อนจากการระเบิดตัวเองของร่างจำแลง ก็ได้รับการปราบปรามจนสิ้นสุดในที่สุด
เขาตื่นขึ้นก็ได้เวลาพอดี เพิ่งลุกจากที่ ก็เห็นทิศหุบเขามังกร แสงเมฆแดงพันเกี่ยว มิติว่างยังปรากฏปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติวิวัฒน์
อีกผู้หนึ่งอาศัยโชคชะตาฝ่าฝันขอบเขต ครั้งนี้คือหลิงหลงเยว่ นางทำได้ในสภาวะร่างรวม ฝ่าเข้าสู่ครึ่งก้าวอนัตตา
"หากข้าอายุน้อยกว่านี้อีกหลายปี ข้าต้องเกี้ยวนางให้ได้แน่" จิตสายฟ้าโลหิตป่าซุกมือไว้ เหมือนสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เฝ้าบ้าน นั่งยอง ๆ บนยอดเขามองไกล
"บุรุษผู้กล้าย่อมเห็นพ้องต้องกัน" จิตกระบี่เผาฟ้าลูบคาง มุมปากยกยิ้มเอ็นดูอย่างคุณป้า ล่องลอยไปในจินตนาการ
ฝาแฝดหญิง แยกกันได้ก็รวมร่างกันได้ ถ้าได้แต่งกลับบ้านสักครั้ง ชีวิตคู่ต้องหวานชื่นไม่รู้ลืม?
ซิว!
สองผู้เฒ่ากำลังคุยสนุก ก็ถูกพลังอันทรงพลังกวาดหายไป เมื่อปรากฏกายอีกครั้ง อยู่บนยอดภูเขาองค์ใหญ่โตกลางเมืองแล้ว
เบื้องบนวางเตาหลอมโอสถขนาดมหึมา เปลวเพลิงแรงลุกโชนภายในเตา ถูกเร่งด้วยพลังเซียน
เมื่อเสร็จสรรพ ทั้งสองก็ถูกฉู่เซียวโยนลงไปในเตา มิใช่หลอมโอสถ แต่เพื่อช่วยทั้งสองหลอมละลายกระดูกมังกรสวรรค์ในร่าง
ล่วงเลยมาหลายวันแล้ว บรรพชนทั้งสองนี้ควรเพิ่มพูนพลังขึ้นบ้าง เสียทีทุกครั้งที่ออกจากบ้านต้องถูกคนตบตี
"มาเลย"
ทั้งสองก็เชื่อฟัง นั่งขัดสมาธิในเตาซ้ายขวา ชักช้ามานานพอแล้ว ถึงเวลาเปลี่ยนผันสักครั้ง
ฉู่เซียวไม่พูดเปลอก ๆ เร่งเปลวเพลิงกลืนกินทั้งสอง บ่มเพาะอย่างสุดความสามารถ
เสียดาย เปลวเพลิงที่เนรมิตจากพลังปราณดำ แม้เร่งด้วยพลังเซียน ก็ยังห่างไกลจากเพลิงนรกปรโลก หากินกับกระดูกมังกรสวรรค์ยากยิ่ง
เอ่ยถึงเพลิงนรกปรโลก หลายวันไม่เจอ ยังคิดถึงอยู่เหมือนกัน? ใครลักพาตัวมันไป เขาก็ยังไม่รู้เลย