เชี่ย!
"มันมาจริง ๆ ด้วย!"
พวกไม่เชื่อเรื่องลี้ลับ วันนี้ก็เชื่อสนิทแล้ว ล้วนเป็นพวกที่ก่อนหน้านี้เคยมาเดินเล่นที่เขาเฟิงหมิงสักรอบ... แล้วก็จากไปนั่นแหละ พอได้ยินความเคลื่อนไหวก็วกกลับมาจากทุกทิศทุกทาง
แม้จะอยู่ไกล ก็เห็นดินแดนแห่งความโกลาหลเบื้องหน้า เปลวเพลิงพุ่งสู่ฟ้า ฟ้าผ่าฟ้าร้อง มียักษ์ร่างสูงชี้ฟ้าและมังกรยักษ์สีทองกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ข้างใน สะเทือนฟ้าสะท้านดิน
นั่นคือศิษย์แห่งท่านอาจารย์และร่างมังกรเทพ ทั้งคู่ล้วนรากฐานสูงส่งเหนือธรรมชาติ เข้มแข็งจนไม่มีขีดจำกัด แม้เพียงคลื่นพลังที่หลงเหลือก็ยังกวาดล้างฟ้าดิน
พวกเขาก็บังเอิญเจอคลื่นพลังนั้นพอดี โดนเหวี่ยงจนล้มคว่ำ
ผู้ชมนอกภูเขาเฟิงหมิงซานยังเจอเคราะห์หนักกว่านั้น
มักมีผู้หวังอาศัยความเข้มแข็งของตนเข้าไปดูใกล้ ๆ ทุกคนถูกชนจนร่างกายแหลกลาญ คนผิวหนังเหนียวหนายังมีชีวิตรอด ส่วนผู้ที่บำเพ็ญไม่ถึงส่วนใหญ่ก็ขึ้นสวรรค์กลางที่ตั้งต้น
"ยุคนี้ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ" ผู้เฒ่าผู้แก่ต่างสั่นเสียงถอนใจ
คนระดับฉู่เซียวและหัวเทียนตู มีสักคนหนึ่งก็ถือว่าเหนือธรรมชาติแล้ว แต่กลับออกมาถึงสองคน
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองยังเป็นศัตรูกัน หากจับมือร่วมกัน ราชวงศ์ไหนจะกล้าลงมือกับต้าฉิน
"จอมมังกรนี่นา! อา..." ผู้ถอนใจก็มีไม่น้อย ผลักดันให้ฉู่เส้าเทียนต้องก่อกบฏ ช่างเป็นก้าวที่เลวร้ายยิ่งนัก
"โอ๊ย! ครึกครื้นจริง ๆ เลย!" เซียนพิณมาถึงช้ากว่าใคร แลหาทั่วฟ้าดินเพียงครั้งเดียว ก็เห็นคนรักเก่านานาหน้า ตัวใครตัวมันซ่อนตัวลึกลับยิ่งกว่ากัน
นับจากวันที่คนบ้าคลั่งออกอาการ นางไม่ได้เห็นผู้คนระดับครึ่งก้าวอนัตตามารวมตัวกันมากมายขนาดนี้มานานหลายปีแล้ว
กวาดสายตาดูพวกรุ่นชางแล้ว นางหย่อนสายตาลงที่ตัวหัวเทียนตู เบ้าตาเปล่งแสงเย็นเยียบราวดาวหกเหลี่ยม
แท้จริงนางไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องโคลนนี้เลย แต่ใครให้คู่รักน้อยของนางถูกสาปเข้าเหมือนกัน? จนถึงบัดนี้ก็ยังหมดสติไม่ได้สติ