ทำลาย!
พร้อมกับวิญญาณร้ายที่กระจายเส้นผมถูกฟันสิ้น นางเซียนหลิงก็นำพาเหล่านักพรตเต๋าฝ่าออกมาจากทะเลทรายโบราณดาวร่วงอย่างกดดัน
เบื้องหลัง วิญญาณร้ายดำมืดไปทั้งแผ่นฟ้า ดวงตาแดงชัน แววตาบ้าคลั่ง จ้องมองคณะคนทั้งหมด ครางหึ่งและคำรามไม่หยุด
คำกล่าวที่ว่าฟ้าร้องแต่ฝนไม่ตก ล้วนหมายถึงพวกมันนี่เอง คำรามก็ดังก้องจริง แต่ไม่มีสักตัวที่กล้าก้าวออกจากทะเลทราย
ต่อเรื่องนี้ นางเซียนหลิงและพวกไม่รู้สึกประหลาดใจเลย ทะเลทรายคือคุกขัง คนภายนอกเข้าได้ แต่วิญญาณร้ายออกไม่ได้
"มีน้ำใจก็เข้ามาสิ" ไม่รู้วิญญาณร้ายตัวไหนเลิศลอยเป็นพิเศษ คำรามลั่นขึ้นมาเสียงหนึ่ง จนเหล่าผู้อาวุโสนักพรตเต๋าต้องขมวดคิ้วพร้อมกัน
สิ่งชั่วร้ายที่เกิดจากเลือดนองมักไม่มีปัญญาแจ่มใส แต่ตัวนี้ดูท่าอารมณ์ไม่เบา ถึงกับร้อนรนจนสบถคำหยาบออกมา
ไม่มีผู้ใดสนใจมัน มีเพียงสายตาเฉียดเฉยจากทุกคู่ตา ให้เจ้าตัวลองชิมมันเอง...มีน้ำใจก็ออกมาสิ
สถานการณ์ก็เป็นเช่นนั้น ฝ่ายหนึ่งไม่กล้าเข้า อีกฝ่ายไม่กล้าออก ก็เพียงเผชิญหน้ากันอยู่ที่ชายขอบทะเลทราย
ยืดเยื้อไปเรื่อย ๆ วิญญาณร้ายก็ค่อย ๆ ถอยกลับ หดตัวกลับเข้าสู่ความมืดเป็นแผ่นกว้าง หายไปในทรายที่พัดวน
แต่สวรรค์ปฐพีก็ไม่ได้สงบลงเพราะเช่นนั้น อย่างน้อยในลึกทะเลทรายยังคงกึกก้องดังสนั่น จนนางเซียนหลิงและคณะต่างหน้าซีดเผือด
พวกเขารอดออกมาได้ แต่ฉู่เซียวยังอยู่ข้างใน ถูกวิญญาณร้ายไล่ล่า แถมยังมีหนึ่งองค์เซียนด้วย ไม่รู้จะรอดชีวิตออกมาได้หรือไม่
บูม!
คลื่นหนึ่งยังไม่ทันสงบ
คลื่นหนึ่งก็ผงาดขึ้นอีก
ขณะที่ทุกคนมองไปยังทะเลทราย แรงสั่นสะเทือนอันทรงพลังก็ดังก้องมาจากขอบฟ้าอันไกลโพ้น จนผู้อาวุโสหลายคนแทบเซถลา
เมื่อขึ้นที่สูงแลมอง มิใช่สัญญาณการรบใหญ่ หากคล้ายแผ่นดินไหวครั้งยิ่งใหญ่มากกว่า เพียงแต่ระดับสูงเกินไป ทั้งสี่ทิศล้วนได้รับแรงกระเพื่อม
จึงกล่าวได้ว่าสายตาของเหล่านักพรตเต๋าสูงส่งจริง ๆ ใช่แล้ว มันคือแผ่นดินไหว และแหล่งกำเนิดนั้น ปรากฏว่าอยู่ในอาณาจักรมังกรดำ