คำโบราณว่าไว้ดี ผู้พบเห็นย่อมได้ส่วนแบ่ง
ผลไม้หกผลที่ฉู่เซียวเก็บมาได้ แบ่งให้ฟู่หงเหมียนหนึ่งผล ไปหาคุณยายของนางเพื่อรักษาโรค ไม่ต้องจ่ายค่ายารึ?
“ทำแบบนี้ข้าก็เกรงใจแย่แล้ว” รอยยิ้มของฟู่หงเหมียนอ่อนหวานลงอีกหลายส่วน นี่น่ะหรือผลหงส์เพลิง ใช้เงินซื้อก็ไม่มีใครขาย
“หวานจริง ๆ” เสี่ยวชุ่ยฮวาได้ส่วนแบ่งหนึ่งผล ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ก็ได้หนึ่งผลเช่นกัน อ้อมแขนกอดผลไม้ไว้แน่น แทะกินจนหน้าตาไม่เหลือสภาพ
จริงอยู่ รสชาติยอดเยี่ยมยิ่งนัก คุณชายฉู่น้อยกินจนปากอบอวลหอมกรุ่น ยิ่งกว่าท้อเซียนแห่งเกาะเต่าเผ่าดำเสียอีก
สิ่งที่เรียกว่าบุญวาสนาก็มาจากเช่นนี้เอง ผลหงส์เพลิงหนึ่งผลลงท้อง พลังชีวิตอันมหึมาก็ท่วมท้นร่างกายของเขา
ชั่วขณะนั้น เขาดุจร่างแปลงเป็นคนเพลิง เปลวเพลิงลุกไหม้ทั่วร่าง แผดเผาจนการบำเพ็ญของเขาพุ่งทะยานต่อเนื่อง มีสัญญาณของการฝ่าขอบเขต
โป๊ะ!
ฟู่หงเหมียนนำหน้าเขาไปหนึ่งก้าว หลอมรวมเอสเซนส์ฟีนิกซ์เพลิงเข้ากาย ไม่ทันได้บ่มเพาะ ก็ฝ่าขั้นได้ในทันที
ส่วนเสี่ยวชุ่ยฮัวนั้น เมาเหมือนคนดื่มสุรา หาวเรอเอก้อก หลับสนิทลง ร่างเล็ก ๆ บางครั้งเปล่งแสงสว่างกะพริบวูบวาบ
เมื่อเทียบกันแล้ว ท่านพี่วานรดุจม้าป่าที่หลุดบังเหียน กระโจนขึ้นลงไปมาในม่านว่างเปล่าของทะเลแก่น
“อืม!”
หลงชางเยวี่ยหลับอยู่ก็ตื่น สิ่งแรกหลังตื่นคือรีบร้อนตรวจสอบเครื่องนุ่งห่ม อืม ไม่มีร่องรอยถูกฉีกขาด
นางตื่นได้จังหวะเหลือเกิน เจอเข้าพอดีกับช่วงที่บุรุษผู้นั้นฝ่าขอบเขต เป็นฉู่เซียวนั่นเอง หลังกินผลหงส์เพลิง ก็บุกทะยานเข้าสู่ขั้นรู้แจ้งสวรรค์ชั้นที่ 6 อย่างแข็งแกร่ง
ทำแบบนี้แหละถูกต้อง มารฉู่ผู้มีการบำเพ็ญสูงสุดจะขึ้นถึงชั้นที่ 9 ย่อมต้องยกฉู่พระให้ขึ้นมาเทียบก่อนไม่ใช่รึ? การบำเพ็ญสามรูปแบบคือด่านสำคัญ
“ปีศาจประหลาด”
หลงชางเยวี่ยบ่นพึมพำ ครั้งแรกที่นางรู้สึกว่าเรื่องการบำเพ็ญช่างเป็นเรื่องเล่น ๆ คนหนึ่งมีสามรูปร่าง แต่ขอบเขตนับแยกกัน
คนเช่นนี้ หากรู้รากฐานของเขาก็ไม่เป็นไร หากไม่รู้กลเม็ดนี้ ย่อมถูกหมูแต่งเสือเล่นงาน การต่อสู้ครั้งแรกของนางกับเขา ก็ถูกเขาเล่นงานจนไม่ทันตั้งตัว