ฆ่า!
ต้าซวน
แดนเหนือ
เสียงกรีดร้องถล่มฆ่ากึกก้องฟ้าดิน คืออาณาจักรมังกรดำที่ยกทัพข้ามทะเลมา บุกจากเหนือจู่ลงใต้ ปะทะกับทหารนายกองแห่งต้าซวนจนเลือดหลั่งเปื้อนประตูเมือง
บทละครฉากเดียวกันนี้ก็เล่นขึ้นที่แดนใต้ของต้าซวนเช่นกัน อาณาจักรดวงจันทรายกกองทัพมโหฬาร มาด้วยแสนยานพานหาญ ทำสงครามจนสั่นสะเทือนฟ้าดิน
การบุกของอาณาจักรพระอาทิตย์กลับเป็นเงามืดที่ไม่อาจเห็นแสงแดด ไม่รู้ว่าผู้แข็งแกร่งกี่คนที่แฝงกายแทรกซึมเข้าต้าซวน ทำภารกิจลอบสังหารอย่างเงียบเชียบ
สงครามระหว่างราชวงศ์ ชีวิตมนุษย์ราวใบหญ้า ไม่ต้องพูดถึงไอ้หนุ่มน้อยผู้บำเพ็ญ แม้แต่รุ่นชางที่สูงถึงกึ่งขั้นอนัตตา ยังยากที่จะรักษาชีวิตตนเอง
ช่างเลวร้ายนัก ต้าซวนบาดเจ็บล้มตายหนักหน่วง ทั้งที่เปิดศึกมาได้เพียงไม่กี่วัน ก็เสียเมืองไปแล้วหลายสิบแห่ง ท่าทีดูจะพ่ายแพ้จนแนวรบทั้งหมดเกือบแตกสลาย
แค่นี้ยังไม่พอ ยังมีพวกคอยฉวยโอกาสก่อไฟเผาบ้าน อย่างบางอำนาจในโยวไห่ก็ส่งคนลอบแทรกซึมเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน หมุนวนเวียนก่อความวุ่นวาย
"ต้าซวน...ชะตากรรมช่างเลวร้ายเหลือเกิน! สงครามกลางเมืองมาหลายปี เพิ่งจะยุติได้ไม่ทันหายใจหายคอ ก็กลับมาเผชิญเพลิงสงครามอีกครั้ง"
"เห็นทั้งสี่ราชวงศ์ยกทัพมาใหญ่โตเพียงนี้ คงจะอ้าปากเขื่องกลืนต้าซวนลงท้องในหนเดียว"
"การเปลี่ยนผลัดราชวงศ์ก็เป็นเรื่องธรรมดา ต้าซวนหมดวาสนาเข้าแล้ว คงล้มหายลงกลางลำน้ำประวัติศาสตร์"
สงครามมหาราชวงศ์ สิ่งที่ไม่เคยขาดคือพวกดูเกม ไม่น้อยที่เอาอาลัยให้ต้าซวน แม้จักรพรรดินีจะเอาชนะฉินหลงจุนมาได้ ก็คงยากจะรักษามูลฐานของบรรพบุรุษไว้
ไม่มีทางเลี่ยง คู่ต่อสู้ของนางมากเกินไป เป็นหนึ่งต่อสี่ หรือแม้แต่หนึ่งต่อห้า หากเปลี่ยนเป็นราชวงศ์ที่ยังเหลืออยู่สักราชวงศ์หนึ่ง ก็ไม่มีทางรับไหว
"หลงคุย ไอ้บัดซบ!"
แม้สถานการณ์จะดีเยี่ยม ก็ไม่ได้ทำให้จักรพรรดิมังกรดำหยุดด่าแม่ สาปบรรพบุรุษสิบแปดชั่วอายุคนของราชองครักษ์มังกรอันดับหนึ่งแห่งต้าฉินจนครบถ้วน
ที่ตกลงกันไว้แต่แรกคือสี่ชาติล้อมตีต้าซวน แต่สามชาติต่อสู้กันอย่างเร่าร้อน มีแต่ต้าฉินเท่านั้นที่ทำเหลวไหล