"กระบี่พันลี้?"
ชาวโลกต่างตื่นตระหนก พากันเงยหน้ามองไปยังขอบฟ้าไกลโพ้น เห็นเงาร่างหนึ่งจางๆ พร้อมรัศมีสีทองสูงถึงสามฉับ ก้าวข้ามฟ้ามา
สำแดงพลังอำนาจอันกล้าหาญ ร่างกายหนักอึ้ง แม้แต่ละก้าวที่เหยียบย่ำลง ห้วงว่างก็บันดาลเสียงก้องระงม คลื่นอำนาจอันแกร่งกร้าวชนให้มิติลี้ลับสั่นคลอน
"ฉู่เส้าเทียน!" ฉินหลงจุนก้าวเท้าลงยืนมั่น สีหน้าอันสุดซึ่งความยิ่งใหญ่กลับแผ่ความเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม เจตนาฆ่าฟันคลั่งคลอ
เทียบกับเขา หัวเทียนตูกลับตื่นเต้นเร่าร้อนยิ่งนัก การคืนชีพมีแสงสว่าง หากทำให้ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นั้นบาดเจ็บสาหัส นางก็จะชิงร่างกายกลับคืนมาได้
ผู้ชมต่างก็คึกคักตื่นเต้น แววตาเป็นประกายวาววับ วันนี้ย่อมเป็นมหรสพยิ่งใหญ่แห่งยุคสมัย แผ่นดินต้าฉินนี้ อาจต้องเปลี่ยนแผ่นดินเสียแล้ว
"มาดภูมิฐานอะไรแสบตาเหลือเกิน" เซี่ยงอวี่ยกมือขยี้ตา ส่วนเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งโยวตูที่เตรียมต่อสู้จนตาย ต่างดีใจยิ่ง ผู้มาสร้างสีสันให้สมรภูมิมาถึงแล้ว
"ข้ามาหาฉินหลงจุนเพียงเพื่อชำระบัญชี ผู้ไม่เกี่ยวข้อง... ถอยออกไปเสีย" ฉู่เซียวก้าวข้ามฟ้าทีละก้าว ถ้อยคำหนึ่งดังก้องไปทั่วฟ้าเก้าชั้น
เหล่ากองทัพแดนเหนือได้ยินดังนั้น ต่างเงยหน้าขยับหัวโดยไม่รู้ตัว ถ้อยคำของครูกับศิษย์เมื่อครู่นี้ ชัดเจนว่าพูดให้พวกเขาฟัง
เรื่องมันก็เรื่องอย่างนี้ ต่อไปเมื่อเกิดการปะทะขึ้น ถ้าอยู่เฉยเสียก็ดี แต่ถ้าใครจะแทรกแซงเข้ามา ก็อย่าว่ากันว่าดาบกระบี่ไม่เลือกตา
"เขา... แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว" หยุนเซียวจื่อฟังถ้อยคำของฉู่เซียว สิ่งที่ปกปิดมิได้คือความอัศจรรย์ เหล่ารุ่นชางคนอื่นๆ ก็ต่างใจเช่นกัน
แปลกยิ่ง ผู้แบกบาดแผลมหาวิถี พลังฝึกฝนมิเพียงมิได้ตกต่ำ หากยังยกระดับขึ้นถึงเช่นนี้ ช่างย้อนธรรมชาติยิ่งนัก
ปัง!
ฉู่เซียวก้าวสุดท้ายประทับลง ยืนตรงข้ามฉินหลงจุนกลางห้วงฟ้า เจตนาฆ่าจากชั้นวิญญาณ แช่แข็งฟ้าดินเป็นเส้นเป็นสาย