วัยเยาว์ช่างดีนัก มีพลังเลือดลมเปี่ยมล้น
เช่นฉู่เซียว แม้กำเนิดเดิมเป็นธาตุอัสนี ทว่ายามพลังปราณดำพลุ่งพล่านขึ้นมา คนทั้งคนกลับราวกับลุกเป็นไฟ ไม่เพียงประคองลมหายใจของเย่เหยาไว้ได้ ยังขับไล่ไอเย็นยะเยียบในห้องออกไปด้วย
"อดทนไว้" ฉินโซ่วยัดโอสถเข้าไปในปากหนึ่งกำมือ พลางกระดกน้ำศักดิ์สิทธิ์อีกขวดหนึ่ง ตั้งสมาธิหลอมพลังยาให้กลายเป็นพลังปราณดำ หากศิษย์ล้มลง เขาจะขึ้นไปแทนในทันที แม้ต้องพลีชีวิตเฒ่าเส้นสุดท้ายนี้ ก็ต้องพยุงไว้ให้ถึงยามที่หยางเต๋อเรียกคนมา
เรื่องเดียวกันนี้ ฝั่งเย่เทียนเฟิงและหมากูก็กำลังทำเช่นกัน ต่างสีหน้าเคร่งขรึม
พลังปราณดำหยุดส่งไม่ได้เด็ดขาด! หากพลังปราณดำขาด ก็เท่ากับตัดลมหายใจของเย่เหยา
พวกเขาประเมินโรคร้ายชนิดนี้ต่ำไป คิดว่าสี่คนน่าจะพอ ไม่เคยนึกเลยว่าอาการจะทรุดลง ฐานยุทธ์ขั้นกำเนิดแรกเริ่มขั้นเก้าที่ทรุดลง กลับเงียบงันราวหลุมลึกไร้ก้น
อึก!
ฉู่เซียวครางอู้อี้ก่อนหมดสติไป สีหน้ากลายเป็นซีดเผือด
การกลืนกินพลังปราณดำของเย่เหยาครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อนมาก ระดับกึ่งยุทธ์แท้อย่างเย่เทียนเฟิงยังต้านทานการถูกสูบกลืนไม่ไหว ไม่ต้องพูดถึงเขา ผู้บำเพ็ญขั้นกำเนิดแรกเริ่มตัวเล็ก ๆ เพียงสิบกว่าอึดใจ ตันเถียนก็เหือดแห้ง
"เปลี่ยนให้ข้า"
เฉินโซ่วรีบลุกขึ้นหมายจะแทนที่ศิษย์
ฉู่เซียวไม่ขยับ แต่พลังปราณดำที่เหือดแห้งกลับคืนมาเต็มเปี่ยมในพริบตา สามคนนั้นเย่เทียนเฟิงมองแล้วต่างตะลึงงัน ตาพวกเขาฝาดไปหรือไร? เด็กหนุ่มคนนี้พลังปราณดำหมดไปแล้วไม่ใช่หรือ แล้วพลังเลือดลมมาจากไหนอีก
ไม่พอ
ยังไม่พออีก
ระดับขั้นของฉู่เซียวยังต่ำเกินไปนัก พลังปราณดำของร่างแยกเพียงร่างเดียวก็หมดลงอย่างรวดเร็ว
โชคดีที่ร่างแยกที่เขาเหลือไว้ในมิติโลกบาดาลมีอยู่ถึงสิบแปดร่าง สามารถเติมพลังให้เขาได้สิบแปดครั้ง