เฮ้อ!
เคร้ง เคร้ง...!
ผลมังกรหงส์น้ำค้างศักดิ์สิทธิ์ เช่นดั่งชื่อของมัน แบกเสียงมังกรคำรามกับเสียงหงส์ขับขานมาในตัว ความประหลาดนี้ทำให้ผู้คนใต้เวทีล้วนจ้องกันตาโต
หอม... ผลไม้นี้หอมจริง แม้ถูกม่านพลังผนึกไว้ กลิ่นหอมยังลอยฟุ้งออกมา เพียงสูดเบา ๆ หนึ่งหายใจ จิตใจก็รู้สึกเปิดโล่งสดชื่น
เรื่องราวเกี่ยวกับผลนี้ ยังเป็นสิ่งลี้ลับเหลือเกิน
กันล่ำกันว่า ผลไม้นี้เกิดจากการดูดกลืนเลือดมังกรและวิญญาณหงส์ ตั้งแต่วันที่ออกผล ย่อมบรรจุพลังชีวิตมหาศาล ผู้บำเพ็ญผู้ใดได้กิน ย่อมเสริมอายุขัย และช่วยให้ร่างกายผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
จะจริงจะปลอมปานใด ไม่มีใครล่วงรู้ อาจเป็นการพูดเกินจริงก็เป็นได้ แต่ความเป็นของวิเศษนั้นหลอกใครไม่ได้ กินแล้วย่อมบำรุงร่างกายอย่างแน่นอน
"ใครมันกัดไปหนึ่งคำวะ"
หลายคนสบถในใจ
ไม่ผิด ผลมังกรหงส์น้ำค้างศักดิ์สิทธิ์นี้ไม่สมบูรณ์ มีรอยบากเว้าหนึ่งแห่ง แถวฟันสองแถวที่เรียงสวยงาม มองเห็นได้ชัดเจน
นี่... มันน่าขยะแขยงชะมัด
"ฮึ่ม...!"
สีหน้าของหญิงในฉลองพระองค์หงส์เริ่มอึดอัดขัดใจ ทว่าไม่ใช่ว่าคนของวิหารหมื่นมังกรจะลอบกินมัน ผลชิ้นนี้ ตั้งแต่ถูกฝานออกมาจากก้อนหิน ก็เป็นหน้าตาแบบนี้มาตลอด
ใครมันกัดก็กัดไป ไม่เป็นการขวางทางที่มันจะขายราคาดี ยังมีผู้ทรงภูมิผู้หลบซ่อนนอกโลกอีกหลายนาย ที่มุ่งหมายมันมาแต่แรก
มุมห้อง จีอวี้เหยียนขมวดคิ้วแน่น ไม่คิดว่าจะเจอสภาพแบบนี้ ผลมังกรหงส์ที่ไม่สมบูรณ์ ฤทธิ์ย่อมลดลงมหาศาล
"ข้านิ้วหมุนคำนวณแล้ว น่าจะเป็นหนูน้อยโง่เขลาตัวหนึ่งมันกัด" ฉู่เซียวผู้ชำนาญการก่อกวนให้คนอึดอัดเอ่ยขึ้น คนกินยังพอไหว ถ้าหมามันกัด ยังจะกล้าอ้าปากอีกหรือ
"เจ้าไม่เอ่ยปาก ไม่มีใครคิดว่าเจ้าเป็นใบ้หรอก" จีอวี้เหยียนเบนสายตามา จ้องขวับใส่อย่างแรง สิ่งเล็ก ๆ นี่มันตั้งใจแน่ ๆ
ใช่ ข้าก็ตั้งใจ ฉู่เซียวส่งสายตาตอบโต้กลับทันที เจ้ายังลอบสังหารข้าได้ ข้าจะขัดใจเจ้าบ้างไม่ได้หรือ?