“ยังไม่ตายอีกหรือ”
คลังของต้าฉิน เป็นเขตต้องห้ามของเชื้อพระวงศ์ ชาวบ้านธรรมดาห้ามเข้า คนทั้งปฐพีจึงมองไม่เห็นสถานการณ์ภายใน รู้เพียงว่าเพิ่งเงียบได้ไม่นาน เสียงระเบิดก็กึกก้องฟ้าอีกครั้ง
บทละครฉากเดิมก็ถูกแสดงซ้ำอีกรอบ แถมยังยิ่งใหญ่โตกว่าเดิม มองจากภายนอกเห็นแสงเลือดสาดกระเจิงทั่ว ควันไฟพุ่งทะลุฟ้า เสียงคำรามและเสียงตะโกนดังราวสายฟ้าถล่ม หูแทบหนวก
“เฮ้ย นั่นมันตีได้ถึงขนาดไหนกัน” ถ้อยคำเช่นนี้ดังขึ้นระงมไปทั่วในฝูงชนผู้มาดู
คนเหล่านั้นไม่ใช่ตาบอด ต่างเห็นด้วยตาตัวเองว่าบรรดาผู้แข็งแกร่งต่างพุ่งเข้าสู่คลังของ ขั้นรู้แจ้งสวรรค์ยังไม่ต้องเอ่ยถึง แค่เพียงกึ่งก้าวอนัตตาก็มีไม่ต่ำกว่า 30 นาย
นี่ยังเป็นเพียงส่วนที่ตาเหล่านั้นมองเห็น ใครจะรู้ว่ายังซ่อนอีกเท่าไหร่ในเงามืด ด้วยขุมกำลังขนาดนี้ บวกกับค่ายกลนับสิบนับร้อยคอยหนุนช่วย ทว่ากลับยึดฉู่เซียวเพียงคนเดียวไม่ได้สักที
ทลาย!
ห่างหายไปหลายวัน ฉู่เซียวก็พุ่งทะลุหนีออกจากค่ายกลสังหารเซียนอีกครั้ง
มิใช่ว่าค่ายกลนี้ไม่แข็งแกร่ง หากแต่ผู้ควบคุมค่ายกลตบะยังต่ำ คิดว่าตนเองเข้าใจแจ้งแล้ว ที่จริงยังมีรอยร้าวให้ทลายอยู่
“แม้เจ้าจะก้าวสู่ขั้นที่แปด ข้าก็ยังสังหารเจ้าได้” หัวเทียนตูสีหน้าบิดเบี้ยว ชี้แขนสะบัดหนึ่งครั้ง เรียกมังกรสวรรค์แปดส่วนออกมา
สมแล้วที่เป็นผู้ได้รับการส่งต่อปัญญาจากมังกรเทพเจ้า อิทธิฤทธิ์ตามแต้มฟ้าเดียวกัน เมื่อนางมาแสดงในวันนี้ยิ่งกว่าอดีตมหาศาล ขนาดตัวยังใหญ่โตขึ้นหลายเท่า
“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นมังกรหรือหนอน จงนอนราบไปเลย” ฉู่เซียวยิ่งแข็งกร้าวกว่า มือเปล่าไร้อาวุธ หมัดหนึ่งต่อหนึ่งตัว บดขยี้มังกรสวรรค์แปดส่วนแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
“ยังไม่จบ” หัวเทียนตูก้าวเท้าขึ้นสู่ฟ้าเบื้องสูง พลิกมืออัญเชิญหอคอยมังกรเทพออกมา และยอดหอคอยนั้นยังกดทับด้วยไข่มุกมังกรเทพอีกชั้น
ไม่เป็นผล
ศิษย์ของอาจารย์ผู้ก้าวเข้าสู่ขั้นที่แปด พลังรบทรงอำนาจสุดโต่ง หมัดเดียวทะลุทะลวงหอคอยมังกรเทพ ไข่มุกมังกรเทพก็ถูกสะเทือนกระเด็นหายไปเหนือเมฆเก้าชั้น พร้อมเสียงดังกร๊วก