ค่ำวันที่สอง เมืองใหญ่โตไพศาลหนึ่งแห่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทั้งสอง
นั่นคือนครเทียนซือ กล่าวกันว่าครั้งดึกดำบรรพ์มีเทพผู้ประสิทธิ์แห่งสำนักเต๋าได้บรรลุธรรมกลายเป็นเซียน ณ แห่งนี้ นครเทียนซือจึงได้ชื่อมาจากเหตุนี้
ภายใต้แสงระยิบระยับแห่งดวงดารา กลุ่มโจรขุดสมบัติสามคนเดินเข้าเมืองอย่างเปิดเผยไม่เกรงใคร พระฝางเหยียนที่ถูกควบคุมจิตกอมือไว้ข้างหลังเดินนำอยู่เบื้องหน้า ส่วนฉู่เซียวกับสวี่เยวี่ยนสวมคลุมผ้าดำใส่หน้ากากเดินตามหลัง ดูราวกับลูกน้องสองตัวเสียมากกว่า
“ราคาหัวเจ้าขึ้นอีกแล้วนะ” ก่อนเข้าเมือง ฉู่เซียวปรายตามองประกาศใต้กำแพงเมือง มีภาพเขียนของสวี่เยวี่ยนติดอยู่ ในบรรดาใบสั่งจับทั้งหมด ของนางมีรางวัลสูงสุด
ก็ถูก ในแคว้นต้าฉิน การฆ่าศิษย์สำนักศึกษาเป็นความผิดใหญ่หลวง ต้องประหารทั้งเก้าชั่วโคตร
แต่ก็เถียงไม่ได้ว่า กฎหมายเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็เขียนไว้สำหรับคนที่ไม่มีหลังใหญ่พอ อย่างโหวจื้อกับฉู่เฟิงนั่นแหละ ต่างมีตาที่ดำรงตำแหน่งราชครูเป็นปู่ หลังแข็งแกร่งนัก แม้จะฟันศิษย์สำนักศึกษาตายต่อหน้าคนทั้งแขวง ก็มีคนคอยเก็บกวาดตามให้อยู่ดี ไม่ก็เสียเงินทดแทนไปหน่อยเท่านั้นเอง!
“ต่อหน้าศิษย์แห่งท่านอาจารย์ ข้าจะกล้าพูดถึงราคาหัวได้อย่างไร” สวี่เยวี่ยนกล่าวอย่างมีนัยลึก รู้หรือไม่ว่าบัญชีลอบสังหาร? ฉู่เส้าเทียนแห่งชิงเฟิง ครั้งหนึ่งเคยจองอันดับหนึ่งไว้ แต่เพราะชาวโลกล้วนคิดว่าเขาตายแล้ว ชื่อจึงถูกขีดออกไป
หากเขาในขณะนี้ ถอดคลุมผ้าดำกับหน้ากากออก ตะโกนขึ้นกลางถนนว่า “ฉู่เซียวอยู่ที่นี่” บัญชีลอบสังหารพรุ่งนี้ย่อมปรับปรุงใหม่แน่นอน เขาจะได้ขึ้นครองอันดับหนึ่งอีกครั้ง และรางวัลลอบสังหารย่อมพุ่งขึ้นไม่ต่ำกว่าสองเท่า
ตึกกระเรียนขาวไม่ใช่หายาก เพราะสวี่เยวี่ยนสายข่าวไว รู้ตำแหน่งแม่นยำมานาน จึงตรงเข้าหานั่นเลย ธุรกิจยังเป็นไปได้ดี
ยังไกลโพ้นก็เห็นเงาคนไปมาไม่ขาดสาย แต่ทั้งสองเข้าใจดี คนที่เข้าโรงเหล้านั้นแปดส่วนไม่ได้เข้าไปกินข้าว หากแต่อาศัยนามการกินข้าว...ไปส่งของกำนัล