หอตำรา
คุณชายฉู่น้อยที่เข้ามาชมด้วยความสามารถของตน ทำตัวราวกับนายอำเภอออกตรวจตรา กัดท้อเซียนลูกโตอย่างเอร็ดอร่อย เดินทอดน่องไปมาระหว่างชั้นหนังสือ แหงนก้มมองซ้ายขวาสำรวจไปทั่ว
รากฐานของตระกูลเย่ แม้จะเทียบตระกูลฉู่ของเขาไม่ได้เลย ทว่าหอตำราแห่งนี้กลับรวบรวมตำราไว้มากมายมหาศาล ม้วนคัมภีร์นานาชนิดสารพัดรูปแบบ ตลอดทางที่เดินแวะเวียน เขามองจนตาลายไปหมด
ในหอเงียบสงัดไร้ผู้คน
เขามิได้รู้สึกประหลาดแต่อย่างใด
ตระกูลเย่มีสมาชิกน้อยเบาบาง ใต้เข่าเย่เทียนเฟิงมีเพียงธิดาสองคน คนหนึ่งกำลังปิดด่าน อีกคนซ่อมแซมเรือน ต่างไม่มีใครว่างเว้น
ส่วนสายรองนั้น ไม่มีเลยสักคน
ข้อนี้ก็ยังห่างชั้นกับตระกูลฉู่อยู่บ้าง เพียงรุ่นปู่ก็มีเจ็ดแปดคนแล้ว รุ่นอามีมากถึงหลายสิบ ส่วนรุ่นหลานอย่างเขา ต้องนับเป็นกองพะเนิน
“เคล็ดลับอยู่ไหน”
ฉู่เซียวพลางเกาหัวพลางพึมพำ
หอตำราขนาดใหญ่โตมโหฬาร กลับหาคัมภีร์ลับสักเล่มไม่เจอ
สิ่งเดียวที่พอปลอบใจได้ คือบันทึกปราณดำที่ชื่อว่า “ประมวลวจนะปราณดำ” แถมยังวางไว้ในมุมเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครสังเกต
“ยังไงก็ดีกว่าไม่มี”
ฉู่เซียววางท้อที่เหลือลง อุ้ม “ประมวลวจนะปราณดำ” ก้มหน้าอ่าน
ภายในบันทึกก็มิใช่เคล็ดลับสูงส่งอะไร ส่วนใหญ่เป็นการอธิบายและบรรยายเรื่องการบำเพ็ญ เช่นการควบคุมพลังปราณดำ วิธีใช้พลังปราณดำให้น้อยที่สุด แต่ปลดปล่อยพลังสังหารของเคล็ดลับให้รุนแรงที่สุด
เหตุผลนั้นไม่ยากเกินเข้าใจ
แต่ก่อนอยู่บ้าน บิดาก็อบรมสั่งสอนเขามิใช่น้อย แถมยังอธิบายให้เข้าใจง่ายชัดเจนกว่าเสียอีก
ครู่ใหญ่ เขาจึงวาง “ประมวลวจนะปราณดำ” กลับที่เดิม เดินตามชั้นหนังสือค้นหาต่อ
อุตส่าห์ได้มาสักครั้ง จะกลับมือเปล่าได้อย่างไร หอตำราขนาดนี้ จะไม่มีคัมภีร์ลับสักสองสามเล่มเชียวหรือ
ความจริงคือ ไม่มีเลยจริง ๆ
เดินวนไปวนมาหลายรอบ คว้าน้ำเหลว
ตระกูลเย่ระวังตัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ
คัมภีร์ลับไม่เก็บไว้ในหอตำรา
น่าอับอายยิ่งนัก เขามาเพื่อเคล็ดลับคัมภีร์ปราณดำแท้ ๆ แต่ถึงที่แล้วกลับไม่มีอะไรเลยสักอย่าง
เขาอยากไปถามหยางเต๋อ แต่ว่าชายชราประหลาดอารมณ์เดือดคนนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่สู้จะสนใจใยดีเขาเท่าไรนัก
สิง...!