หยดเลือดมารหนึ่งหยด
โชคชะตาเล็ก ๆ หนึ่งชุด
ฉู่เซียวนั่งขัดสมาธิ พลังมารชั่วร้ายเวียนคลุมทั้งร่าง เส้นผสีเลือดพลิ้วไหวแม้ไม่มีลม เขานิ่งฟังอย่างสงบ ดูเหมือนยังได้ยินเสียงมังกรคำรามดังต่ำ ๆ ระงมอยู่ไม่ขาด
แต่สิ่งที่ทำให้ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ตาลุกวาวที่สุด คือภาพปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่เลือนรางเป็นภาพ ๆ นั่นคือภาพแห่งสายเลือด สายเลือดวิถีมารของเขา กลับสลัดคราบเปลี่ยนไปแล้ว
นี่คือลางอันดี หากก่อนหน้านี้พลังสายเลือดนั้นเพียงแค่เริ่มเข้าประตู ครั้งนี้ก็ถือว่าก้าวเข้าสู่ทางที่ถูกต้องแล้ว กำลังวิวัฒน์ไปสู่แก่นแท้
"ลิงน้อย สมัครสายสวามิภักดิ์กันไหม" ชุ่ยฮวาน้อยเบื่อจนไม่มีอะไรทำ จึงใช้มือเล็ก ๆ จิ้มที่ทะเลตันเถียนของฉู่เซียว พร้อมยิ้มแฉ่ง
ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์เบิกตามองเฉียด ๆ "สมัครกับหัวเจ้านั่นแหละ ไปให้พ้น"
"แกชักจะคันหนังแล้วสิ"
"มา ๆ ๆ ตบให้ตายเดี๋ยวนี้"
เฮ้...!
ชุ่ยฮวานี่มันก็ห้าวจริง ๆ มันจึงกล้าแขนเสื้อแล้วดิ้นหัวลงไปในมิติว่างเปล่าแห่งทะเลตันเถียนจนสิ้นสุด ทำเอาลิงน้อยมองตาค้าง
ระหว่างมันกับฉู่เซียวมีสัญญาร่วมชีวิตผูกพันกัน มิติว่างเปล่านี้คือสิ่งที่พระราชบิดาเปิดสร้างขึ้นจากพันธสัญญา แยกขาดจากโลกภายนอก แต่สิ่งเล็ก ๆ นี้กลับเข้ามาได้
"ด่า ให้แกด่าสิ" ชุ่ยฮวาน้อยพุ่งเข้าปะทะทันที ชกต่อยเข้าที่ใบหน้าขนปุยของมันรัว ๆ จนเป็นชุด
"แกบ้าไปแล้ว!" องค์รัชทายาทน้อยแห่งเผ่าวานรศักดิ์สิทธิ์ พออารมณ์ร้อนขึ้นมาก็ตะโกนกระหึ่มไม่หยุด
ทั้งสองตะบึงต่อยกันสนุกสนาน โดยไม่รู้ตัวเลยว่าฉู่เซียวขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย มิใช่เพราะถูกรบกวนความเงียบสงบ หากเพราะในความมืดมีลมเย็นจิตเล็ก ๆ พัดผ่านเพิ่มมาหนึ่งสาย
วินาทีต่อมา ฉู่เซียวก็แลบตาพรวด เบิกตามองแล้วล็อกจุดกำเนิดของลมเย็นนั้นได้ทันที ด้วยญาณและเศษดาวตกน้อยแห่งสายราตรีที่โปรยกระจายออกไปภายนอก
"หยุด" ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์และชุ่ยฮวาที่กำลังอื้อฉาวก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ต่างจ้องมองไปยังทิศเดียวกันกับฉู่เซียว
"เยาวชน ประสาทสัมผัสไม่เลวเลยนะ" เสียงหัวเราะแหบแห้งดังขึ้นพร้อมกันนั้น ร่างดำหนึ่งเงาก้าวออกมาจากความมืด