ชิงเฟิงถูกกวาดล้างไม่ได้แปลว่าคนหมดเมืองเปล่ารกร้าง อดีตสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งการบำเพ็ญแห่งนี้ แม้จะกลายเป็นซากปรักหักพัง ก็ยังคึกคักไม่เสื่อม
ฟ้ายังไม่สางสว่างนัก ก็มีร่างผู้คนทยอยเดินทางมารวมตัวกัน บ้างก็เป็นหมู่คณะสามคน บ้างก็เป็นฝูงห้าคน เอาศีรษะโขกกันแล้วคุยเรื่องไร้สาระ
ไปงานตลาดใหญ่กันหรือ?
ก็ไม่ถือว่าผิด
เพราะซากปรักหักพังแห่งชิงเฟิงในวันนี้ ช่างเป็นตลาดซื้อขายจริง ๆ หากแต่ไม่ใช่การขายหม้อกระถางชามช้อน หากเป็นการค้าขาย...ทาส
ดูสิ กรงขังสุนัขทีละใบถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ภายในแต่ละกรงมีคนถูกคุมขังอยู่ มีทั้งแก่และเยาว์ ชายและหญิง ล้วนถูกโซ่ตรวนล่ามไว้ รวมแล้วนับร้อยชีวิต
นี่คือสิ่งที่เรียกว่า 'ทาส' ทุกคนล้วนมีราคากำกับชัดเจน แน่นอน หากซื้อมาก...ต่อรองลดราคากันได้ไม่ใช่เรื่องยาก
"เจ้าเด็กอ้วนคนนั้น มิใช่บุตรแห่งตระกูลเซี่ยงหรือ?"
"คนเคียงข้างนั้นดูคุ้นตาเหมือนกัน นายท่านหนุ่มผู้ขี่มังกรกู่เหยียน?"
"พระเจ้าจอร์จ! แม้แต่ท่านหอยน้อยแห่งตระกูลเซียวยังมีอยู่ด้วย!"
ผู้คนเดินดูไปเรื่อย ๆ ส่งเสียงซุบซิบกันพร้อมถอนใจฮือฮา
ผู้ที่อยู่ในกรงเหล่านี้ล้วนมีที่มาไม่ธรรมดา มีบางคนแม้ชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วต้าฉิน แต่กลับต้องกลายเป็นเชลย ถูกนำมาขายเป็นทาส
ไม่มีใครกล้าซื้อ มิใช่เพราะเงินไม่พอ หากเพราะไม่อยากเผาตัวเอง พวกเซียนเก๋าที่จิตหวั่นไหว ย่อมมองทะลุประจักษ์
นี่คือการขายทาสหรือ? หรือว่าจะเป็นการวางเบ็ดตกปลา ไม่ว่าใครจะมาซื้อก็หนีไม่พ้นถูกจับตามอง เพียงแค่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกบฏ ย่อมต้องพบกับหายนะถึงที่สุด
ในสายตาของคนบางกลุ่ม ไม่มีผู้ใดไร้ความผิด แม้ไม่ได้ละเมิดกฎ ก็ยังสามารถหาข้อหาให้เจ้าได้นับสิบ
ดังนั้น มาดูความครึกครื้นก็พอ อย่าได้ลงไปปะปนกับน้ำโคลนตะปิดนี้ พลาดพลาดแม้เพียงก้าวเดียว ก็ต้องตกอยู่ในห้วงนรกที่ไม่มีวันฟื้นคืน