รื้น!
ทะเลทรายโบราณจุดดาวร่วงที่เคยมีแต่ลมเย็นพัดโชก บัดนี้กลับครึกครื้นไปทั้งผืน ฉินหลงซุนฝ่าฟันหนีนำอยู่เบื้องหน้า นาคเก้าหัวไล่ล่าตามถึงเบื้องหลัง ไล่ตามตีโปะตลอดทาง เสียงระเบิดกึกก้องสั่นสะเทือนฟ้าดิน
วิญญาณชั่วร้ายนับไม่ถ้วนถูกปลุกให้ตื่น ไต่ขึ้นมาจากใต้พื้นดิน คำรามต่ำลั่นเป็นระยะ ๆ แต่ก่อนจะได้ทำอันตราย ก็ถูกแรงกดดันอันยิ่งใหญ่บดขยี้จนสูญสลายเป็นหย่อม ๆ
ความตาย สำหรับมันไม่ใช่การหลุดพ้น ตราบใดที่ความแค้นยังไม่จางหาย ย่อมฟื้นคืนชีพได้อีกครั้งแล้วครั้งเล่าในทะเลทรายไร้ขอบเขตแห่งนี้
"สัตว์ป่าต่ำช้า! คิดว่าข้าจะหวาดกลัวเจ้าหรือ?" ฉินหลงซุนด่าว่าเสียงดังคล้ายฟ้าร้อง แต่ฝีเท้ากลับไม่หยุดพัก วิชาเคลื่อนกายเร็วดั่งสายฟ้า
เบื้องหลังเขา นาคเก้าหัวก็ไม่ช้าตาม ม้วนร่างใหญ่โตเทียมภูเขาไล่ติดตามไม่ปล่อยวาง ตั้งใจที่จะตอบแทนบุญคุณด้วยการประทุษร้ายให้สุดปลายทาง
ถูกต้อง ก็คือตอบแทนคุณด้วยชั่วนี่เอง หากไม่ใช่เพราะฉินหลงซุน ตอนนี้มันยังคงถูกขังอยู่ในมหาวิถีเต๋า? ใครจะรู้ว่าต้องรออีกกี่ปีกว่าผนึกจะสลาย
ไม่ต้องสนใจรายละเอียดเล็กน้อยเลย เพิ่งได้อิสระจากคุกมนต์ดำ สิ่งเดียวที่มันครุ่นคิดไม่หยุด ก็คือการได้ลิ้มลองของดี ๆ และเนื้อเลือดแห่งร่างมังกรทิพย์นี่เอง คืองานเลี้ยงสำราญอันยิ่งใหญ่ของมัน
เชียง!
เสียงกระบี่ส่งก้องดังขึ้นพลันดลาน แสงกระบี่พลิกพันฟ้าล้มล้างสิ่งใดที่ขวางทาง ฟาดมาจากด้านข้าง พ้นผ่านนาคเก้าหัว ตรงเข้าฟันฉินหลงซุน
ฝีมือของฉู่เซียวนี่เอง ใช้วิชาบัญชากระบี่พันลี้ ไม่หวังจะฟันนางมังกรทิพย์นั่นให้สิ้นชีพ ขอเพียงรั้งเอาไว้สักสองสามอึดใจก็พอ กลางดึกดื่นแบบนี้...วิ่งหนีไปทำไม
มีเขาผู้นี้คอยก่อกวนอยู่ ฉินหลงซุนจะสงบสุขได้อย่างไร แสงกระบี่มาถึงในพริบตา ครอบงำไร้ผู้เทียบ ฟันลงที่แผ่นหลังเขา เลือดกระเซ็นระเบิด
คำราม!
นาคเก้าหัวไล่ตามมาทัน ไม่เสียเวลาพูดแม้แต่คำเดียว อ้าปากพ่นเพลิงแกล้ม ลนเผาฉินหลงซุนจนเลือดพลังสลายสิ้น