ปัง!
ในแสงอรุณแรกแห่งรุ่งเช้า ฉู่เซียวเคลื่อนนครโยวตูลงมา ด้วยเสียงดังสนั่น ทับลงบนซากปรักหักพังสีเลือด
แม้จะแตกสลาย แต่นครนี้ก็ยังคงความใหญ่หลวงอลังการ ดังมังกรยักษ์เกาะกดอยู่บนผืนดิน มีสำแดงอานุภาพสะเทือนฟ้าสะเทือนดินในตัว
ผู้คนนับไม่ถ้วนยืนตรงหน้านคร เงยหน้ามอง กำแพงนครสูงใหญ่เกินจะพรรณนา ยิ่งกว่ามังกรนครแห่งต้าฉินในอดีตเข้าไปอีก
เมื่อเข้าไปชมภายใน ก็เป็นอีกภาพหนึ่ง ขุนเขาและสายน้ำแทรกตัวกัน ก่อเป็นโลกหนึ่งของตนเอง หมอกฝนจาง ๆ ล่องลอยเต็มฟากฟ้า
แค่นี้ก็ยังเป็นสภาพหลังผ่านการชำระล้างด้วยสงครามมาแล้ว หากค่ายกลยังไม่เสียหาย ที่นี่คงเป็นดินแดนเซียนบนโลกมนุษย์ บรรยากาศงดงามนับพันนับหมื่น
"ไม่แปลกใจเลยที่มังกรทูลเกล้าฯ หมายปองมันไม่เลิก มิติลี้ลับเช่นนี้ ชิงชัยสรวงสวรรค์จริง ๆ"
"อดีตของมันคือนครเซียน จะเป็นของเล่นได้อย่างไร ไม่อาจทราบเลยว่าผู้ทรงภูมิท่านใดเป็นผู้สร้าง"
"ยกมาเป็นราชธานีใหม่ของต้าฉู่ ถูกต้องแล้ว ข้าจะไปอยู่ยอดเขาลูกนั้น"
ชนทั้งหลายสามสองคนเป็นกลุ่ม เดินกันเป็นแถวเข้าสู่นครโยวตู ดุจชาวบ้านที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง เดินไปดูไปตลอดทาง
ดูก็ดู แต่หย่อนใจไม่ได้ พื้นที่มหาศาลภายในนครยังเต็มไปด้วยวัชพืช จะสร้างบ้านเมืองใหม่ก็ต้องลงมือทำงาน
"เร็วเร็วเร็ว อย่าขี้เกียจ!" อู่เต๋อ อาจารย์ใหญ่แห่งชิงเฟิง ก็ได้รับราชการเช่นกัน การสร้างราชธานีต้าฉู่ เขาคือผู้กำกับงาน
เทียบกับพระมหากษัตริย์บางพระองค์ นางไม่ใช่นายงานใจดำ มีข้าวให้กิน มีค่าจ้างให้รับ จงแสดงจิตวิญญาณแบบวัวกับม้า กางแขนลงมือละกัน
ไม่ต้องรอเขาเร่งเลย ทั่วไปเต็มไปด้วยเงาร่างที่เปิดภูเขาสลักหิน เมื่อมองไปรอบ ๆ งานก็ดำเนินไปอย่างครึกครื้น ราชวงศ์ใหม่บรรยากาศใหม่ อนาคตมีทางสว่างรออยู่
คนมากพลังยิ่งใหญ่ ความจริงข้อนี้ถูกแสดงออกมาเป็นรูปเป็นร่าง เพียงสามวัน วังหลวงก็ถูกสร้างขึ้น ศาลาและตำหนักสองข้างถนนก็เริ่มเห็นรูปร่างแล้ว