“มิติลี้ลับแห่งโลกกว้างใหญ่นัก”
ใต้แสงดาวและจันทรา หลินเฟิง หลิ่วซวี่ และพรรคพวกราวกับผ่านพิภพมาไกลถูกนำพาเข้าสู่โยวตู
เยี่ยงสกุลอวี่ที่มาก่อนหน้า ทหาร 800 นายมองภาพตรงหน้า ต่างรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน
คนร่วงหล่นจากฟ้าก็รักกัน ทั้งสองฝ่ายมาพบกัน ณ ที่แห่งนี้ ทุกสิ่งไม่จำเป็นต้องเอ่ยปาก เหลือไว้เพียงข้อเดียว... ยึดคืนให้ได้
ทุกคนต้องแบกหนี้เลือด จึงไม่มีใครปล่อยเวลาให้สูญเปล่า ต่างหาที่พำนักพักฟื้น ตั้งใจบำบัดบาดแผล รอวันออกจากขั้นภูมิเพื่อล้างแค้น
ป๊อบ!
เสียงแหกขอบเขตนั้นเบาหวิว แต่เมื่อดังขึ้นกลับไพเราะยิ่งกว่าเสียงใดในโลก
เมื่อฉู่เซียวลืมเปลือกตา ร่างกายเปี่ยมดั่งอาทิตย์เพลิงที่เผาผลาญ แสงหมื่นสายระยับสาดส่อง จนโลกใต้พื้นพิภพสว่างวาบดั่งกลางวันแข่ง
ศึกเลือดที่ด่านฉินครั้งอดีต เขาได้รับโอกาสเข้าสู่ขั้นรู้แจ้งสวรรค์ ครั้งนี้ก็เช่นกัน เส้นมังกรประทานโอกาสแด่เขา ทำให้ปรารถนาเป็นจริง คืนสู่ภูมิที่แปดดังเดิม
ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ก็มีส่วนแห่งโชคชะตา จ้องดูดวงตาคู่นั้นเถิด เจิดจ้ากว่าแต่ก่อน แสงตาคมกริบดั่งดาบ
“ไป”
ฉู่เซียวมาเร็ว จากไปก็เร็ว ก่อนจาก... ยังฝากเงาแยก 18 ร่างเอาไว้ นั่งหมุนเวียนบนหัวมังกร ดูดซับพลังแห่งเส้นมังกร
“ฮือ!” ณ ตำหนักใต้พิภพแห่งจวนเจ้าเมือง ชายผู้ฝันว่าตนเองเป็นขันทีอย่างเซินถูก็ตื่นขึ้นแล้ว ใบหน้าบิดเบี้ยว ดิ้นรนอย่างรุนแรง
น่าเสียดายที่ร่างถูกผนึกสนิท ปากยังถูกอุดด้วยถุงเท้าเหม็นฉุ จนน้ำตาคลอเพราะกลิ่นสาบส่ง
“ตื่นแล้วรึ?” ฉู่เซียวดั่งเงาลอยนวล ลอยผ่านประตูเข้ามา
คราวนี้เขาไม่ได้สวมหน้ากาก ยังกับทำให้ผู้บัญชาการแดนเหนือตาค้าง ฉู่เส้าเทียน?
วูบ!
ร่างแยกหลายสิบร่างแยกออกจากกายฉู่เซียว ต่างคนต่างหิ้วกระสอบป่าน พร้อมกันวิ่งออกไปกวาดล้าง
ที่นี่ไม่ได้เป็นแค่ตำหนักใต้พิภพ หากยังเป็นคลังทรัพย์ลับ ของล้ำค่าที่เซินถูปล้วงมาได้ ล้วนสะสมอยู่ ณ ที่นี้ทั้งหมด