การพลิกผันครั้งใหญ่สุดชีวิตก็ปรากฏขึ้นอีกแล้ว ตั้งแต่ยอดฝีมือแห่งโยวตูยกกำลังมาสนับสนุน สถานการณ์รบก็พลิกกลับอย่างฉับพลัน ขวัญกำลังใจของฝ่ายต้าซวนกำลังค่อย ๆ กดดันอาณาจักรมังกรดำลงเรื่อย ๆ
ไม่มีใครนับแล้ว...มีสมรภูมิกี่แห่ง เพราะทั้งทุ่งเทพฟ้ากลายเป็นโลกกลียุคไปหมดสิ้น
แค่ไหนที่สายตามองเห็น ล้วนเป็นการสังหารโหดเหี้ยม ทหารจับทหาร แม่ทัพจับแม่ทัพ จุดสูงสุดปะทะจุดสูงสุด รบกันจนฟ้าดินแทบเป็นเลือดล้าง
ผู้ชมล่าถอยไปเรื่อย ๆ ความปั่นป่วนใหญ่โตเกินไป คลื่นแรงปลายฟ้าสะเทือนปฐพีกวาดผ่านไปเป็นระลอก ภูเขาใหญ่น้อยนับไม่ถ้วนถูกทำลายราบเป็นหน้ากลอง
"อาณาจักรมังกรดำ...กำลังจะล่มสลาย!" เหล่าพระเกจิชราที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังพูดเรื่องอะไรก็หวีหนวดเคราลงความเห็นอีกครั้งแล้วอีกครั้ง
แทบไม่มีใครข้องแวะ
ครั้งนี้คงไม่ผิดจากที่คาด ฝ่ายอาณาจักรมังกรดำตั้งแต่บนลงล่างล้วนแสดงท่าทีเสื่อมถอย ความพ่ายแพ้เป็นแค่เรื่องเวลาเท่านั้น
เพี๊ยะ! ท่ามกลางแรงสะเทือนกึกก้องฟ้า เสียงตบหน้าอันกังวานยังคงดังชัด อย่างน้อยในหูทหารและแม่ทัพแห่งต้าซวน ก็ไพเราะยิ่งนัก
ใช่แล้ว ประมุขต้าอวี่ผู้ทรงปัญญาก็โดนตบหน้าซ้ำอีก ฟันซี่เก่า ๆ ถูกตบกระจายลอยไปเต็มฟ้า
"ข้าเพิ่งเคยเห็นเขาตกอับเช่นนี้เป็นครั้งแรก" ชายชราผ้าป่านเอ่ยด้วยความอาดูร พยายามกลืนเสียงหัวเราะเอาไว้เต็มที่ แต่ใบหน้าของคนคนนั้น! ใกล้จะถูกตบยุบกลายเป็นหัวหมูเต็มทีแล้ว
เหมือนชายชรานายนี้ ผู้ชมนับไม่ถ้วนก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก พวกเขาเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากโยวไห่ ปกติไม่เคยขาดวันที่จะโดนศิษย์ต้าอวี่รังแก ในใจจึงอัดอั้นไฟโทสะไว้ไม่ใช่หรือ
ฟ้ามีตาจริง ๆ คนหยิ่งผยองในที่สุดก็ได้รับกรรมสนอง แม้ภูตมารวิญญาณก็ไม่ใช่คนดีอะไร แต่เรื่องนี้...นางทำได้สวยงามเหลือเกิน
"ภูตมารวิญญาณ เจ้าล่วงเกินข้า" ประมุขต้าอวี่ดวงตาเป็นสีเลือด พิโรธดั่งสายฟ้าผ่า
เขาก็เปล่งพลังเต็มที่ มือใหญ่กวาดออก โปรยฝ่าเป่านับสิบออกมา ทั้งตราประจำพระองค์ เตาทองแดง มณฑลวิญญาณ กระบี่สังหาร...สารพัดรูปแบบ