กร๊วก...กร๊วก...!
จักรพรรดินีฝ่าพรมแดนอย่างแข็งกร้าว เจตนารมณ์แห่งขั้นอนัตตาแผ่ซ่านไปทั่วฟ้าดิน เปี่ยมดั่งเปลวเพลิงลุกโชน เผาผลาญนครหลงแห่งต้าซวนจนทั่วทั้งเมือง
ผู้คนเห็นเช่นนั้น ไม่มีใครไม่ตื่นตระหนก ร่างฟีนิกซ์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ผ่านการเกิดใหม่จากเถ้าเพียงชั่วขณะ ก้าวขึ้นสู่ขอบเขตในตำนานเช่นนี้
"สมเป็นสายเลือดกำเนิดแรกเริ่มจริง ๆ" บรรดาผู้อาวุโสรุ่นเก่าต้องต้องพร้อมกันสำลักเสียงชื่นชม แม้ระยะห่างไกล ยังคงถูกสายปราณอันทรงอำนาจนั้นกระแทกจนยืนหยุดเท้าไม่อยู่
"สำเร็จแล้ว!" ผู้เฒ่าฟ้ากับผู้เฒ่าดินเลือดลมสูบฉีด ชาวต้าซวนทั้งปวงก็น้ำตานองหน้า สวรรค์เมตตาโปรดปราน ฟ้าไม่ทำลายต้าซวน วาสนาแห่งราชวงศ์ยังคงอยู่
"ทำได้เยี่ยม!" ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ตื่นเต้นครื้นเครง ส่วนฉู่เซียวที่กำลังจะสละชีวิตต่อสู้จนตัวตายก็ดวงตาระเบิดประกายเพลิง ต่อสู้มาครึ่งคืนเต็ม ในที่สุดก็เห็นแสงรุ่งอรุณจากเพลิงฟีนิกซ์
"น่าเฆี่ยนตาย!" เทียบกันแล้ว สีหน้าของผู้บำเพ็ญถึงขั้นอนัตตาทั้งสามกลับบูดเบี้ยวยิ่งนัก ดวงตาแดงก่ำเขียวคลั่ง เขียนเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม
คำนวณผิดพลาด ผิดพลาดร้ายแรง หงส์กลับฝ่าเข้าขั้นอนัตตาได้ด้วย ถ้ารู้ตัวเช่นนี้ก่อน ก็ควรแยกย้ายเข้าโจมตี สองคนรับมือฉู่เซียว อีกหนึ่งคนโจมตีนครหลง
"ล่าช้าย่อมเกิดความแปรปรวน...ฆ่า!" ประมุขต้าอวี่ส่งเสียงหึหึ ไม่อาจครุ่นคิดจะดูดกลืนฉู่เซียวอีกต่อไป ต้องรีบสังหารเขาให้สิ้นซากก่อนหงส์จะบุกมาถึง
"ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ"
ปีศาจมารดาวร่วงและมารดาบมือเล่มแดงแม้จะไม่เต็มใจนัก แต่ก็ยังกัดฟันแน่นปฏิบัติมหาวิชาสังหาร กำจัดศิษย์แห่งท่านอาจารย์ให้สิ้นก่อน แล้วจึงร่วมมือกันจัดการจักรพรรดินีต้าซวน
"ทำลายข้างั้นหรือ?" ฉู่เซียวหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง พลังอันสะสมมานานบัดนี้เต็มเปี่ยมแล้ว ความคิดเพียงสั่น ธรรมลักษณ์กายทองจึงปรากฏออกมา ฝ่าทลายม่านผนึกในคราเดียว ดั่งมังกรแท้พุ่งทะยานหลุดพ้น
"อึก!" ผู้บำเพ็ญขั้นอนัตตาทั้งสามไม่ทันระวังตัว ต่างถูกแรงปะทะกระเด็นถอยไป ดวงตายังเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ตัวดีๆ นี่ บาดเจ็บถึงเพียงนี้แล้วยังมีแรงฝ่าผนึกอีก