สามล้านทอง แม้แต่เศรษฐีใหญ่ยังถือว่าเป็นเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ฉู่เซียวก็เป็นคนประเภทนี้ ยิ่งไม่มีวันตามใจไอ้เพื่อนชั่วนี่ด้วย จึงสวนกลับทันที "สี่ล้าน"
ครั้งนี้ แม้แต่ปรมาจารย์ยันต์ผู้สูงส่งเบื้องบน ก็ต้องเงยหน้าขึ้นมอง เป็นครั้งแรกที่เขาจ้องมองอย่างตั้งใจ ท่าทียิ้มแบบลึกลับนั้น กลับเพิ่มความมืดมนขึ้นหลายส่วน
ทั่ววิหารหมื่นมังกร พัดกระแสลมเย็นเยียบขึ้นเพราะเขา ทำให้ผู้ชมประมูลต่างสะท้านสะเทือน จะว่าไปก็เย็นจริงอยู่
เย็นชาก็เย็นชา ไม่ขัดขวางความร้อนระอุของความอยากดูละคร การต่อสู้เล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีความสนุก ราคามหาศาลต่อราคามหาศาล ต่างหากที่คือความห้าวหาญที่ผู้เข้มแข็งระดับสุดยอดควรมี
บัดนี้ทั้งสองคนนี้ ก็มีท่าทีเผชิญหน้ากันเต็มขั้น ไม่รู้ว่าต้องการหญ้าเซียนกันจริง หรือแค่ไม่อาจถอนหน้า อยากแข่งกันหาตัวตัดตัว
"ห้าล้าน" ปรมาจารย์ยันต์กล่าวเสียงเรียบ ๆ คำเพียงไม่กี่คำ กลับเต็มไปด้วยอำนาจ ดูน่าขนลุกอยู่หลายส่วน
ล้อเล่นอะไรกันแน่ คุณชายฉู่เป็นคนที่โตมากับความกลัวหรือ? ไม่ยอมให้โอกาสหายใจหายคอด้วยซ้ำ ยกขึ้นไปอีกหกล้านทันที
ดีนัก! ใบหน้าของปรมาจารย์ยันต์ ไม่ใช่แค่หม่นหมองลงเท่านั้น ยังเพิ่มความเยือกเย็นเข้าไปอีกชั้น มาจากไหนไอ้คนเถื่อนนี่ กล้าไม่ให้หน้าขนาดนี้
"ข้าให้แปดล้าน"
"เก้าล้าน"
"ดี ดีมาก หนึ่งพันล้าน"
"โกรธรุนแรงบาดกาย เจ้าเพิ่มขึ้นล้านเดียว"
ฉากถัดมา ไม่ต้องเหลียวดูก็ได้ เพียงนั่งฟังเสียงก็เพียงพอ ทั้งสองงัดกันจริง ๆ คนหนึ่งร้องจบอีกคนก็ขึ้นเวที ไม่มีผู้ใดยอมใคร
จำนวนเงินมหาศาล ในภาวะเช่นนี้ ดังระงมทั่วสนามดุจสายฟ้าผ่า ทุกถ้อยคำสั่นสะเทือนจิตวิญญาณ ทำให้หัวใจของมหาชนเต้นแรงระรัว
หญิงผ้าคลุมฟีนิกซ์บนเวที กลายเป็นของประดับไปโดยปริยาย หลายครั้งที่อยากแทรกคำ ก็แทบไม่ทันจะเอ่ยเสียงออกมา สองคนนี้ เข้าโหมดต่อกันจนหัวปักหัวปำแล้วกระมัง
"เบามือลงหน่อย" เจียงซูเหยียนส่งเสียงเตือนผ่านจิต หญ้าเซียนที่ร่วงโรยแล้วหนึ่งต้น ไม่ควรค่าแก่ราคาเช่นนี้เลย มีเงินก็ไม่ควรฟุ่มเฟือยเช่นนี้