ฮึ!
สองพันฟังแล้วยังไม่แสบหู แต่หากท้ายท้ายด้วยเลขหมื่น ย่อมดั่งฟ้าผ่ากลางสนาม เสียงสูดลมเย็นดังกระหน่ำไปทั่วบริเวณ
อีกแล้วอีกและอีก มุมเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จักนั่นกลับกลายเป็นจุดที่ทุกสายตามองโดยเฉพาะ เจ้าของราคาที่เพิ่งเสนอไป วงรัศมีเบื้องบนศีรษะสากระจ่างตาราวจะตาบอด
ที่มองไปพร้อมกันนั้น ยังมีหญิงในฉลองพระองค์หงส์อีกผู้หนึ่ง นางตาเป็นประกาย ศัตรูเก่าย่อมพบหน้ากันเสมอ ครั้งนี้คงจะมีละครดี ๆ ให้ชม
“ขัดกันของจริงเลย!” เจียงซูเหยียนสำลักไอแห้งหนึ่งครั้ง นางก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น ใครจะคิดว่าบุรุษบางคนจะจริงจังเช่นนี้
“คำของภรรยาย่อมต้องฟัง” ท่านพี่วานรรู้หน้าที่ยิ่งนัก ซ้ำอีกหนึ่งดาบแล้ว ก็หมุนตัวเอาศีรษะกระแทกพื้น ไม่ต้องรอใครลงมือ ข้าจะนอนเอง
มันเมามายจนหลับใหล แต่เรื่องที่ตามมานั้น กลับอธิบายไม่ชัดเจนนัก
ดูสิ ดวงตาของประมุขนิกายรักษะลุกวาวด้วยเปลวเพลิงเล็ก ๆ หากสายตาฆ่าคนได้ คุณชายฉู่น้อยคงโดนฝังจนป่าช้าขึ้นหญ้าไปแล้ว
เฉลียวฉลาดอย่างเขา จึงหมุนหน้าหลบอย่างเป็นธรรมชาติ ยกมือเดียวรองรับแก้ม หันหลังให้เจียงซูเหยียน
ตบะของเขานั้นยังขาดเชิงอยู่ หากเป็นบุรุษสองผู้นั้น ย่อมไม่ถอยแบบนี้แน่ จะล้อก็ล้อแล้ว จะทำไม!
ถ้าว่ากันเรื่องโมโห ฟูจุนยังโกรธเคืองยิ่งกว่าเจียงซูเหยียน วินาทีก่อนยังมั่นคงดั่งภูเขาไท่…ทุกสิ่งอยู่ในกำมือ แต่วินาทีนี้ ใบหน้าเฒ่ากลับมืดมน
คู่กรณีคนนั้น กลับเป็นผู้ที่เพิ่งทำให้เขาเสียหน้าจนหมดสิ้น สิ่งนี้เขาข่มใจไว้ไม่ได้
แล้วแรงลมเย็นชาก็พัดกระหน่ำทั่วทั้งบริเวณ พลังที่แผ่ออกจากร่างของเขา ทำให้ทุกคนรู้สึกราวกับดิ่งลงหุบเขาน้ำแข็ง
“สามสิบเอ็ดล้าน” ทุกคนได้ยินได้ว่าราคาที่เขาประกาศนั้น ซ่อนเปลวโทสะอยู่ข้างใน เกรงว่าคราวนี้โกรธจริงแล้ว
“สามพันห้าพัน” ฉู่เซียวหยิบกระจกบานน้อยขึ้นมา จัดการเส้นผมที่รุ่งริ่งเสียก่อน แล้วจึงเติมคำสุดท้าย…ล้าน