อือ?
ห้าต่อสองกำลังดีพอดี บัดนี้ยังโผล่มาอีกสองคน จะแกล้งมองไม่เห็นได้อย่างไร
ฮว๋าเทียนตูจึงเลิกยุทธ์ในพริบตา หันข้างตามองมา แลเห็นศัตรูเก่าแก่ของตนด้วยดวงตาเดียว สีหน้าพลันตื่นตะลึง
ฝ่ายมังกรรักษาการกลับมองไปยังมังกรรักษ์ดวงตาสีม่วง รู้ได้ทันทีว่านางคือผู้ใด ในบรรดา 18 มังกรรักษาใกล้ชิดภายใต้มังกรราชัน ล้วนลี้ลับและทรงพลัง นางจัดอยู่อันดับสอง
ยากจะเชื่อ อริครึ่งก้าวอนัตตาผู้ทรงพลังถึงเพียงนี้ กลับถูกฉู่เซียวผู้อยู่เพียงขั้นรู้แจ้งสวรรค์ตีจนเจ็บช้ำถึงเพียงนี้ แล้วทั้งสองนี่โผล่มาจากไหน
"เส้าเทียน" เย่เหยาแม้พิฆาตมารฟุ้งคลุ้งเหมือนปีศาจสตรี แต่เมื่อแลเห็นคู่สมรสในพริบตานั้น มารพิฆาตที่แข็งแกร่งเพียงใดก็อ่อนหวานดั่งสายน้ำ
"เขาคือฉู่เซียวงั้นหรือ?" ภูตมารวิญญาณเอ่ยเบา ดวงตาเปล่งประกาย ว่าแล้วจึงเอาชนะร่างเทพมังกรได้ รากฐานของเจ้าหนูนั่นแกร่งกล้าเกินประมาณจริง
เจ็ดคนรบรากันถ้วนหน้า
หกคนล้วนมีสติสัมปชัญญะ
มีเพียงฝูซีที่ยังเลื่อนลอยมัวเมา มีเพียงครั้งที่มองฉู่เซียวจึงได้ความแจ่มใสยากหา ผู้นั้นคือศิษย์ของศิษย์น้องของท่านครู ศิษย์หลานของนาง
"อุ๊ก....!" เมื่อฉู่เซียวลุกพรวดขึ้น มือยังทาบเอวตัวเอง เมื่อมิติถล่มทลายก็ทรมานนัก! หากไม่ใช่เพราะเขาบำเพ็ญร่างให้หนังหนาเนื้อมั่น คงถูกรอยแยกฉีกขาดไปนานแล้ว
ครั้นมองกวาดฟ้าปฐพีรอบด้าน เขาก็พลันอึ้ง ภริยา? อาจารย์อา? มังกรรักษาการ? ผู้ค้าโอ้อวด?
ดั่งเขา มังกรรักษ์ดวงตาสีม่วงก็กำลังมอง ร่างสตรีทมิฬที่ต้าฉินออกหมายจับ ปฐมเฒ่าฝูซีที่ชิงเฟิงค้นหา กลับล้วนอยู่ ณ ที่นี้
ยังมีทั้งผู้มีชะตาฟ้าลิขิต สี่มหามังกรรักษาการ....แดนรกร้างไร้ผู้คนผืนนี้ ครึกครื้นจริง ๆ นัก
"ฉู่เซียว"
ความเงียบสงบแห่งฟ้าปฐพี ในที่สุดก็ถูกทำลายสิ้นเชิงด้วยเสียงคำรามของฮว๋าเทียนตู