คำราม!
เสียงมังกรคำรามดังขึ้นจากฟากฟ้า ดึงสายตาของผู้คนทั้งปวงไปยังเงาม่านแห่งห้วงอวกาศอันไกลโพ้น เห็นชัดถึงฉู่เซียวและมังกรเทพผู้นำต้าฉิน ซึ่งกลายร่างขึ้นพร้อมกันไม่ต่างกัน
ทั้งสองต่างแปลงร่างเป็นมังกร ฝ่ายหนึ่งคือมังกรดำแห่งวิถีมาร อีกฝ่ายคือมังกรทองศักดิ์สิทธิ์ ฝ่ายแรกพล่านด้วยพิฆาตมารอันมืดมิด ฝ่ายหลังคือพลังเซียนแห่งอนัตตาที่คลั่งไคล้ราวคลื่นทะเล
ใครเหนือกว่า...ใครแข็งแกร่งกว่า ยังไม่มีข้อสรุป เห็นเพียงเมฆหมอกเปลี่ยนสี ฟ้าผ่าฟ้าร้อง ห้วงอวกาศทั้งผืนสั่นไหวจนแทบไม่นิ่ง
มังกรทั้งสองตัวนั้น มุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้าเก้าชั้นท่ามกลางสายฟ้าและเสียงฟ้าร้อง ปะทะกันอย่างตรงหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า จนเปลวเพลิงสีเลือดระเบิดสว่างไสวเต็มห้วงฟ้า
"ฮือ!" ไม่ใช่เพียงผู้คนทั้งปวงที่สะท้านขวัญรวมกัน แม้แต่ซากมัณฑนศพโบราณแห่งขั้นอนัตตาที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด เมื่อเห็นภาพอันโกลาหลและมหึมานั้น ก็ไม่อาจกลั้นสูดลมเย็นได้
ฉู่เซียวแข็งแกร่งยิ่ง มังกรเทพแห่งต้าฉินก็ไม่ใช่ขี้ข้าธรรมดา ทว่าเมื่อเป็นขั้นอนัตตาเช่นกัน เขายอมรับในใจว่าตนเองห่างไกลไม่อาจเทียบชิด นั่นแหละที่ได้ก้าวไปสู่เส้นทางสู่วิมานเซียนแล้ว
"ยุคสมัยที่ไม่ธรรมดา" ปีศาจเฒ่าอย่างพระเจ้ายูฮองและจักรพรรดิน้ำแข็งต่างแสดงความหวาดระแวงออกทางสีหน้า แม้ในยุคเมื่อพวกเขาอยู่ในจุดสูงสุด ก็หาได้เหนือกว่านี้เลย
"เสือสองตัวปะทะกัน ย่อมมีฝ่ายหนึ่งบาดเจ็บ" จักรพรรดินีต้าซวนก็หวาดระแวงเช่นกัน แต่มากกว่านั้นคือรอยยิ้มเย็นชา
เช่นเดียวกับเขา วิญญาณชั่วร้ายหลีเจียง ปีศาจดาวร่วง และมารดาบกระดูกแดง ทั้งสามต่างมีจิตใจเช่นนี้
ต่อสู้เถอะ
มีแรงก็ต่อยจนตายไปข้างหนึ่ง
"อา....!"
งูราชาสีฟ้าคำรามขึ้นโดยไม่มีใครทันตั้งตัว เสียงนั้นกลายเป็นเสียงครวญครางที่เจ็บปวด จนผู้คนที่ฟังอยู่...ต่างรู้สึกปวดก้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
เงยหน้ามองขึ้นฟ้า จึงเห็นว่ามันเหลือหัวเพียงสี่หัวเท่านั้น และร่างกายที่ใหญ่โตราวภูเขาก็แตกร้าวออกเป็นรอยมากมาย เลือดไหลรินราวสายฝน