บัวเซียนถูกปล้น
ทะเลเลือดสั่นสะเทือน
คลื่นยักษ์สุดโหดซัดสวาด
"ถอย!"
ผู้เข้มแข็งทั้งหลายภายนอกล่าถอยพร้อมหน้า แต่กระนั้นก็ยังมีผู้โดนแรงปลายพลัง ถูกแรงกดดันอันมหึมาเหวี่ยงล้มคว่ำ
เมื่อหยุดร่างได้ ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้นโดยไม่ต้องคิด สายตาหันขวับไปยังทิศเดียวกัน เพราะชั่วขณะก่อน ณ ที่นั้นได้มีบุคคลปรากฏขึ้นจากกลางอากาศ
ย่อมเป็นประมุขนิกายรักษะนั่นเอง นางซ่อนกายไว้ดีนัก หาแต่ทะเลเลือดมีฤทธิ์ร้ายกาจ นางไม่ระวังตัวจึงโดนแรงปลายพลังหนึ่ง ถูกบังคับให้ปรากฏร่างแท้ออกมา
"เป็นเจ้า?" สายตาปรมาจารย์ยันต์ดีเลิศ เหลือบมองครั้งเดียวก็จำได้ทันทีว่าเป็นเจียงซูเหยียน ใบหน้าพลันบิดเบี้ยว เพราะผู้เป็นนางนี่เองที่เคยเกือบทำลายเขาราบเป็นหน้าดินในวันวาน
"ซ่อนกายได้ลับลึกชะมัด" ยายตาบอดแม้ดวงตาพิการ ก็ไม่ขวางที่จะขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ชะตาที่นางต้องกลายเป็นดั่งทุกวันนี้ ก็มีส่วนของเจียงซูเหยียนอยู่เช่นกัน
เช่นเดียวกับทั้งสองคนนี้ ผู้ที่แสดงสีหน้าไม่เป็นมิตรก็มีเต็มไปหมด โดยเฉพาะบรรดาศัตรูของฉู่เซียว ริมฝีปากทุกคนต่างเบ่งบานด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ เพราะสตรีผู้นี้อยู่ฝ่ายเดียวกับฉู่เซียว
"เลือกวันไม่สู้บังเอิญเจอวัน...ฆ่า!"
เสียงตวาดของปรมาจารย์ยันต์ดังกึกก้องดั่งสายฟ้า เขาเป็นคนแรกที่ก้าวทะยานข้ามฟ้ามา เพียงยกแขนสะบัดหนึ่งครั้ง ก็กลายเป็นค่ายกลยันต์บดบังฟ้า
ไม่ต่างกันนัก ยายตาบอด ราชันเลือด หวงเสอเจินเหริน...ต่างปลดปล่อยมหาวิชาแห่งการสังหารทันทีที่เหยียบมือออก
โครม!
ภาพที่คาดหวังว่าเจียงซูเหยียนจะถูกกดขี่ข่มเหง กลับไม่ปรากฏ หากแต่แดนฟ้าดินแดนนั้นต่างหากที่สั่นคลอนระส่ำระสาย
ชั่วขณะเดียว แสงกระบี่ รัศมีดาบ รอยฝ่ามือ เงาหมัดที่พุ่งโจมตีเข้ามา...ไร้ข้อยกเว้น ล้วนถูกสั่นสลายจนราบคาบ
ผลงานชิ้นเอกของฉู่เซียว ตั้งแต่ชั่ววูบก่อนหน้านี้ ก็ถูกเจียงซูเหยียนใช้สื่อจิตดึงออกมาจากทะเลเลือดแล้ว บังเอิญเสียจริง ๆ ที่มาเจอฉากใหญ่แบบนี้พอดี