"ผู้บำเพ็ญขั้นที่เก้า กลับแกร่งกล้าได้ถึงเพียงนี้"
"แกร่งอีกอย่างไร? ที่นี่คือทะเลเงามืด หากทั้งมวลรุมลง ย่อมต้องตายแน่นอน"
"เรื่องนี้ย่อมไม่แน่ ชีวิตของเจ้าหนูนี่ แข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็ก"
ฉู่เซียวรับมือสี่คนตามลำพัง การต่อสู้สั่นสะเทือนฟ้าดิน ฝูงผู้ชมภายนอกสนทนากันพรึบพับ มีทั้งผู้ทึ่งในพลังรบของนาง และผู้ที่ปรารถนาให้นางตายเสียก่อนก็มิใช่น้อย
พูดก็พูด แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ บริเวณทะเลแห่งนั้นได้กลายเป็นเขตต้องห้ามแห่งชีวิตไปเสียแล้ว ผู้ที่รากฐานไม่ถึง กระทั่งคลื่นประกายรองก็แบกรับไม่ไหว ใครก้าวเข้าไป คนนั้นต้องตาย
"ไม่สู้ดีเลย!" เสวียนหลิงจื่อสูดลมหายใจลึก ยิ่งเมื่อเหลือบเห็นราชันเลือด ก็ขมวดคิ้วเรียวลง ท่านปราชญ์มีเรื่องแค้นกับไอ้หมอนั่น
บัดนี้ฉู่เซียวลงลึกเข้าทะเลเงามืด ถูกสี่ผู้แกร่งล้อมประหาร ราชันเลือดย่อมไม่ยืนดูความครึกครื้นเฉยเสมอ ต้องลงมือแทรกแซงแน่
จริงดังคำคาด เห็นฝ่ายปูจุนและพรรคพวกยึดฉู่เซียวไม่ได้เสียที ราชันเลือดจึงเข้าร่วมศึกจริง ๆ รัศมีสีเลือดมืดดวงหนึ่งฟันผ่ากายฉู่เซียวแหลก
"เอาละ ห้ารุมหนึ่งแล้ว" ชาวโลกดูจนหัวใจแทบหลุด ผู้เฒ่าบางคนนี่ไม่อายหนังหน้ากันเลยจริง ๆ รังแกเด็กก็ช่างเถอะ ยังจะรุมอีก
ครานี้แม้แต่ประมุขสำนักล่วงฉายายังขมวดคิ้ว สัญชาตญาณหวั่นไหวพร้อมจะหมุนเวียนลมปราณเลือด
"หยุดเถิด" เสวียนหลิงจื่อยื่นมือขวางเอาไว้ หากนางคนนี้พุ่งขึ้นไปด้วย ก็จะกลายเป็นหกรุมหนึ่ง
นางแม้จะไม่ชอบฉู่เซียว แต่ก็เพียงระดับไม่ชอบเท่านั้น ไม่อยากให้เจ้าหนูนั้นต้องพินาศในทะเลเงามืด ยิ่งไม่อยากให้หงส์ทั้งที่รุ่งโรจน์สุดฤทธิ์ต้องกลายเป็นหม้าย
เปี๊ยะ!
นางขวางเจียงซูเหยียนได้ แต่ขวางอีกผู้หนึ่งไม่ได้
เมื่อศึกใหญ่กำลังดุเดือด ก็เห็นร่างหลงใหลดั่งภาพฝันหนึ่งล่วงลงจากฟ้า ดาบเดียวฟันประมุขต้าอวี่ จนเลือดสาดกระจาย
"นางคือผู้ใด?" ชาวโลกมองเห็นต่างเงิบหน้า ในสถานการณ์เช่นนี้ ยังมีผู้กล้าเข้าช่วยฉู่เซียว