คำราม!
ฮ่องเต้แท้จริงแห่งต้าฉิน เมื่อปรากฏกายย่อมมาพร้อมเสียงมังกรคำราม ดังก้องจากฟากฟ้าไกลโพ้น สะท้านไปทั่วเก้าชั้นฟ้า
ตามมาด้วยสายบารมีอันมโหฬารกว้างใหญ่ กระแทกให้สวรรค์ปฐพีสั่นสะเทือน
เพราะเขา การประมือรุ่นชางที่กำลังคุกรุ่นก็เงียบสงบลงในทันที ไม่มีใครไม่แหงนมอง แต่สีหน้าของสองฝ่ายกลับเป็นสองสุดขั้ว
ผู้แข็งแกร่งแห่งเชื้อพระวงศ์ ไม่ว่าจะองครักษ์มังกรใกล้ชิด องครักษ์มังกรแดง หรือบรรพบุรุษแห่งสำนักศึกษา ล้วนแหงนหน้าด้วยความเกรงขาม
ตรงกันข้าม ผู้อาวุโสเซียวและพวกกลับหน้าซีดเผือดเสียชีวิต ใจเย็นชาลงแล้ว ทุกอย่างจึงมองได้เบาบาง ฮ่องเต้อดีตอะไรนัก ฉินหลงจุนอะไรนัก ให้มันไปพันปี
"ข้ายังไม่เคยเห็นหลงจุนเลยสักครั้ง" ไอ้หนุ่มน้อยผู้บำเพ็ญหลายคนเอาตัวเตี้ยขึ้นมอง
คนรุ่นเก๋าจำนวนมากก็เกิดความหวาดหวั่น สมกับเป็นอันดับสองแห่งโลก ช่างมีบารมีกลืนกินฟ้าจริง ๆ
"แม้แต่อดีตฮ่องเต้ยังมาแล้ว ศึกครั้งนี้คงรบกันไม่ได้อีกแล้ว" คนเก่าแก่หลายคนเอ่ยอย่างชักช้า
ยังจำได้ว่าหลายครั้งก่อนหน้า ก็ทำกันแบบนี้เหมือนกัน เมื่อไรที่พ่อค้าโอ่อวดผู้นั้นสู้ศิษย์ของท่านปราชญ์ไม่ได้ หลงจุนก็จะลงมือแทรกแซง
"เรื่องนั้นไม่แน่นัก" มีผู้หนึ่งสองมือไว้หลังสั่นหัว "ในอดีต ฉู่เซียวยังไม่ได้แยกตัวจากชิงเฟิง แต่บัดนี้ เขาคือกบฏอันดับหนึ่ง"
"วีรบุรุษคิดเหมือนกัน การคบหากับฉู่เส้าเทียน ย่อมเท่ากับต่อต้านเชื้อพระวงศ์ต้าฉิน ไม่ต่างจากการก่อกบฏ"
"ศิษย์ของท่านปราชญ์นำภาพดาวฟ้าดาวดินมาสู่โลก เขาคือผู้มีบุญวาสนาแท้จริง หลงจุนอาจจะสถาปนาชื่อยุติธรรมให้แก่เขาก็เป็นได้"
ตูม!
ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทา ฉินหลงจุนก้าวเข้ามายังแดนสวรรค์แห่งนี้แล้ว ก้าวสุดท้ายประทับลง ย่ำให้สวรรค์ปฐพีสะท้านไหว