การรบพุ่งใหญ่ยุติลง
ทุกอย่างกลับคืนสู่การต่อสู้ตัวต่อตัวดังเดิม
ไม่ว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งเชื้อพระวงศ์ หรือพวกผู้อาวุโสเซียว ต่างก็ถอนตัวออกจากแดนสวรรค์ผืนนั้นโดยไม่ต้องตกลงกัน คงเหลือไว้เพียงสองอันดับสอง
ใช่แล้ว อันดับสองทั้งคู่ หนึ่งคืออันดับสองบนบัญชีรุ่นเทียน อีกหนึ่งคืออันดับสองบนบัญชีรุ่นชาง ไม่ต้องสนใจว่ารุ่นไหนจะจัดอันดับอย่างไร เอาเถอะ ก็คือสอง
ตูม!
สวรรค์และปฐพี สั่นสะเทือนเพราะทั้งสอง
นั่นคือการปะทะกันของพลังอำนาจ ยังไม่ทันเปิดศึก แรงสะเทือนที่เหลืออยู่ก็ปะทะซัดสาพัดพาไปทั่ว ภูเขาใหญ่น้อยถูกกวาดราบเป็นหน้ากลอง
"พลังฝีมือขั้นเก้าภูมิ กลับสามารถเทียบพลังอำนาจกับร่างกายระดับอนัตตาได้" ชาวโลกต้องตระหนก ถูกรากฐานของฉู่เซียวทำให้ตื่นตะลึงจนสุดขีด
แน่นอน พลังอำนาจไม่ได้แปลว่าพลังรบ ใครแข็งแกร่งกว่า ต้องรบกันแล้วจึงจะรู้ แต่คนที่เชียร์ฉู่เซียวก็มีนับหัวได้
จักรพรรดิมังกรแข็งแกร่งเกินไป ความหยิ่งผยองของอันดับสองแห่งใต้หล้า แม้พระพุทธเจ้าโบราณแห่งประดับไฟ หรือจางเทพธิดาแห่งสำนักเต๋า ยังตามไม่ทัน
ศึก!
เสียงร้องของฉู่เซียวดังกึกก้องดังฟ้าร้อง ก้าวข้ามสวรรค์พุ่งเข้าหาฉินหลงจุน มือไม้ไร้อาวุธ เหลือเพียงสองกำปั้น แน่นด้วยเจตจำนงรบแห่งกระดูกเหล็กกล้า
"ไม่รู้จักประเมินตัวเอง" ฉินหลงจุนหึงเย็นชา พลังมังกรม้วนไหลบ่า กลืนกินสวรรค์รับปฐพี ทั่วร่างกายมีเงามังกรครามปรากฏขึ้นเลือนรางทีละร่าง
เห็นเขาหนึ่งฝ่ามือกวาดราบ ทำลายเจตจำนงกำปั้นเทียนกัง พร้อมกันนั้นฉู่เซียวก็ถูกสั่นกระเด็นออกไป กระดูกกำปั้นเปื้อนเลือด แขนแตกละเอียด เสียงกร๊วกดังแจ่มชัด
หึ่ง!
ยังไม่ทันตั้งตัว ก็เห็นเจดีย์แสงทองที่หลอมขึ้นจากวิชามนต์ ทุบลงมาจากสวรรค์ บีบเขาอยู่ใต้ฐานเจดีย์
ภายในนั้น มีเปลวไฟรุนแรงเผาผลาญ และงูสายฟ้าพัดพาไปมา อดีตเผาผลาญจิตวิญญาณของเขา หลังฉีกขาดวิญญาณของเขา