“อย่ามองมัน โชคดีที่เรารู้จักหลบเข้ามาบนถนนเอาชีวิตรอดแต่เนิ่นๆ”
“กลิ่นคนถูกปิดไว้แล้ว ไม่งั้นมันคงไม่ต้องหาแบบนี้”
เฉินคุนกดเสียงต่ำสุดๆ สายตาก็เผยความกลัวออกมา
“อย่าขยับ อย่าส่งเสียง ถ้ามันไม่เข้ามาบนถนนเอาชีวิตรอด มันไม่มีทางเจอเรา”
ได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็โล่งใจขึ้น เจิงเซิงก็หยุดขาที่กำลังเตรียมวิ่งหนี
เฉินคุนมีประสบการณ์เอาชีวิตรอดเยอะ ฟังเขาไว้ดี แล้วก็ยังไงตัวเองร่างกายเหนือมนุษย์ ยังไงก็วิ่งเร็วกว่าคนส่วนใหญ่ที่นี่
ระหว่างที่เจิงเซิงหลบแมงมุมหน้าคน...
ทันใดนั้น
ก็มีเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวมาจากไกลๆ
ควันดำทะลุฟ้า สถานีน้ำมันที่ห่างออกไปหลายกิโลเมตรระเบิดขึ้น
สายตาทุกคนถูกดึงไปตรงนั้นทันที แมงมุมประหลาดก็หันหัววับ ใบหน้าแก่ๆ เหมือนเปลือกไม้ยิ้มดีใจ ประเดี๋ยวก็ย่นยับเข้าหากัน
“หลานชาย... อิอิอิ... ที่แท้ก็ซ่อนอยู่ตรงนี้นี่เอง!!!”
เจ้าแมงมุมหน้าคนที่ตอนแรกคลานเชื่องช้าก็กลายเป็นคมมีดสีดำพุ่งพรวด วิ่งชนไปตามถนนร้าง แป๊บเดียวก็ไปไกลเป็นร้อยเมตร
พอเจิงเซิงตั้งสติได้ แมงมุมหน้าคนสุดสยองก็หายไปสุดถนนแล้ว
เฉินคุนลุกขึ้น มองไปไกลๆ ด้วยสายตาซับซ้อน
นั่นเป็นทางไปห้างใหญ่ อีกด้าน เป็นที่ที่ทีมสี่ไปหาของกัน