อวิ๋นชิงไม่คิดว่าระบบจะไวต่อเรื่องนี้ขนาดนั้น จึงไม่ได้ปิดบังและบอกมันไปตรง ๆ ว่า:
【เนื้อเรื่องคลาดเคลื่อนไปแล้ว แถมพวกเรายังไม่รู้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แบบนี้จะไม่ให้รู้สึกไม่สบายใจได้ยังไง】
【ฉันไม่ได้ตั้งใจจะไปหาเหยียนเฉินหรอก แต่ถ้าบังเอิญเจอกันขึ้นมา จะมาโทษฉันไม่ได้นะ】
ระบบครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง 【เรื่องนั้นก็ไม่มีปัญหา แต่เธอต้องระวังหน่อย อย่าจงใจเกินไป ถึงจะเจอกันก็อย่าลืมรักษาบุคลิกตัวละครไว้ด้วย】
แต่ก่อนที่อวิ๋นชิงจะได้จงใจสร้างโอกาสให้บังเอิญพบกัน เธอแค่กำลังจะไปขึ้นลิฟต์ พอเดินผ่านห้องพักผู้ป่วยห้องหนึ่ง ก็ได้ยินเสียงคุณนายเหยียนกับลู่เหมี่ยวเหมี่ยวพูดคุยกันพอดี
เพราะคุณนายเหยียนยังวางใจไม่ลง กลัวว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นในช่วงสำคัญที่เหยียนเฉินกำลังจะฟื้น จึงคิดจะให้เหยียนเฉินพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลไปก่อน
ตอนนี้เหยียนเฉินยังต้องเข้ารับการตรวจ ซึ่งต้องใช้เวลาอยู่บ้าง คุณนายเหยียนจึงพาลู่เหมี่ยวเหมี่ยวมาดูห้องพักผู้ป่วยก่อน
ขณะนี้เธอกำลังปลอบลู่เหมี่ยวเหมี่ยวอยู่
“สองวันนี้เหยียนเฉินอาจจะอารมณ์ไม่ค่อยดี เธออย่าเพิ่งร้อนใจ รออีกสักพักก็ดีขึ้นเอง”
ก่อนหน้านี้คุณนายเหยียนเคยห้ามลู่เหมี่ยวเหมี่ยวไว้ ไม่ให้เข้าใกล้เหยียนเฉิน เพราะกลัวว่าเธอจะคิดมาก
“ฉันรู้ค่ะว่าเหยียนเฉินไม่ชอบให้ฉันเข้าใกล้ ฉันจะอยู่ให้ห่างจากเขา ช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญที่เขากำลังฟื้นตัว อารมณ์ของเขาสำคัญกว่า”
คำพูดรู้ความเช่นนี้ยิ่งทำให้คุณนายเหยียนรู้สึกผิด “ลำบากเธอแล้วนะ เหมี่ยวเหมี่ยว วางใจเถอะ เหยียนเฉินไม่ใช่คนไร้ความรับผิดชอบหรอก”