ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวมองคุณนายลู่ที่พยายามเกลี้ยกล่อมจนแทบพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินด้วยสายตาเย็นชา ไม่พูดอะไรสักคำ
จนในที่สุดคุณนายลู่เห็นท่าทีที่ไม่ยอมอ่อนข้อของเธอ ก็เริ่มโมโหและหลุดปากพูดโดยไม่ยั้งคิดว่า “เธอไม่รู้หรือไงว่าตัวเองเป็นยังไง ได้แต่งเข้าตระกูลเหยียนก็นับว่าสูงเกินฐานะแล้ว ยังมีอะไรไม่พอใจอีก?”
ถ้าเป็นตอนที่ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวเพิ่งกลับมาใหม่ ๆ คุณนายลู่คงไม่เย็นชากับเธอถึงเพียงนี้
แต่ด้วยความพยายามของอวิ๋นชิง ตอนนี้คุณนายลู่กลับสะสมความไม่พอใจต่อลู่เหมี่ยวเหมี่ยวไว้มากมาย
แม้พอพูดจบแล้วจะรู้ตัวว่าพูดแรงเกินไป แต่ในใจก็ไม่ได้รู้สึกผิดมากนัก
ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวหลับตาลง ทั้งที่รู้อยู่ก่อนแล้วว่าคนในครอบครัวนี้เป็นคนแบบไหน และผิดหวังมานับครั้งไม่ถ้วน แต่พวกเขาก็ยังมีความสามารถทำให้เธอผิดหวังยิ่งกว่าเดิมได้เสมอ
พอกันที!
เธอไม่อยากมีครอบครัวแบบนี้อีกแล้ว!
เมื่อนึกถึงผู้ชายที่เคยทำให้หัวใจเธอเต้นแรง เธอก็รู้สึกว่าการแต่งงานกับเขาอาจไม่เลวเหมือนกัน
เมื่อคิดตกแล้ว ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวก็มองคุณนายลู่ราวกับเป็นคนแปลกหน้า ก่อนเอ่ยเสียงเย็นว่า “ได้ ฉันแต่ง!”
ถือเสียว่าเป็นการตอบแทนบุญคุณที่ให้กำเนิดเธอ นับจากนี้เธอกับตระกูลลู่จะไม่เกี่ยวข้องกันอีก
หลังลู่เหมี่ยวเหมี่ยวตกลง คุณนายลู่ก็พาเธอไปพบคุณนายเหยียนอย่างกระตือรือร้นในวันรุ่งขึ้น
เมื่อได้ยินคุณนายลู่บอกว่าจะให้ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวแต่งกับเหยียนเฉินเพื่อแต่งงานแก้เคล็ด คุณนายเหยียนก็ชะงักไปเล็กน้อย
เธอเลิกคิดเรื่องนี้ไปแล้วแท้ ๆ ไฉนตระกูลลู่กลับเป็นฝ่ายเสนอกระตือรือร้นเสียเอง? แถมคนที่จะแต่งก็ไม่ใช่ลู่หยุนชิงซึ่งหมั้นหมายกับเหยียนเฉิน แต่กลายเป็นลู่เหมี่ยวเหมี่ยวแทนหรือ?