หลังอวิ๋นชิงจากไป คุณนายเหยียนนั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย กุมมือเหยียนเฉินไว้ ก่อนจะอดน้ำตาคลอไม่ได้
เรื่องที่ก่อนหน้านี้เหยียนเฉินกำลังยุ่งกับการเตรียมขอแต่งงานนั้น เธอรู้ดี และยังมองออกด้วยว่าเขาตั้งใจมากเพียงใด
เขาเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว แต่กลับไม่คิดเลยว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกะทันหัน
ท่าทีของอวิ๋นชิงชัดเจนมากแล้ว
แม้เธอจะรู้สึกไม่เป็นธรรมแทนลูกชาย แต่ก็คิดว่าโทษฝ่ายหญิงไม่ได้
เหยียนเฉินอาจไม่มีวันฟื้นขึ้นมาตลอดชีวิต อวิ๋นชิงยังสาวมาก ไม่อยากผูกตัวเองไว้กับเหยียนเฉิน ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
สุขภาพของเหยียนหมิงเซวียนไม่ค่อยดี ต้องพักฟื้นอย่างสงบ เดิมทีเขาก็เลิกยุ่งเรื่องบริษัทไปนานแล้ว
แต่ตอนนี้เหยียนเฉินเกิดเรื่องขึ้น เขาจึงจำเป็นต้องกลับมาคุมสถานการณ์อีกครั้ง
คุณนายเหยียนเป็นห่วงอยู่แล้วว่าเขาจะรับไหวหรือไม่ เรื่องนี้เธอจึงไม่อยากเล่าให้ฟัง เกรงว่าจะทำให้เขาไม่สบายใจ
ในเมื่ออวิ๋นชิงไม่เต็มใจ เธอก็ไม่ได้คิดจะพูดถึงเรื่องนี้อีก
ทว่าอวิ๋นชิงกลับคิดเล็กคิดน้อย เอาความคิดของคนชั่วไปตัดสินคนดี เอาแต่คิดว่าคุณนายเหยียนยังไม่บรรลุเป้าหมาย ถึงอย่างไรก็คงบีบให้ตระกูลลู่ยอมทำตาม
เธอรู้ว่าลู่เฉวียนหย่วนอยากกระชับความร่วมมือกับตระกูลเหยียนมาโดยตลอด ไม่ต้องการตัดสัมพันธ์กับตระกูลเหยียน และยิ่งไม่อยากล่วงเกินอีกฝ่าย
แม้ลู่เฉวียนหย่วนจะรักลูกสาวคนนี้มาก แต่เมื่อเทียบกับผลประโยชน์แล้ว เธอไม่มั่นใจเลยว่าลู่เฉวียนหย่วนจะเห็นเธอสำคัญกว่า
แต่ไม่เป็นไรหรอก เมื่อเทียบกับผลประโยชน์ เธอเอาชนะลู่เหมี่ยวเหมี่ยวได้ก็แล้วกัน