ปฏิกิริยาของผู้ชมค่อนข้างดุเดือด แต่อวิ๋นชิงกลับสงบนิ่งมาก เธอยังถามด้วยความอยากรู้ว่า “ไม่เหมือนกันตรงไหนเหรอ?”
พูดพลางเธอก็สำรวจซ่งเยี่ยนหลินอย่างละเอียด
ซ่งเยี่ยนหลินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ปล่อยให้เธอมอง ก่อนตอบอย่างสงบนิ่งว่า “ผมมีเงินไง!”
อวิ๋นชิงพยักหน้า เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
【ประธานซ่งรู้ตัวดีจริง ๆ! เมิ่งเล่ออีชอบคุณก็เพราะเงิน ส่วนซูซูต่างหากที่รักคุณจริง!】
【ไม่ใช่แค่รวย แถมยังหล่อ แล้วยังรักซูซูอีก ไม่แปลกที่เมิ่งเล่ออีจะอิจฉาจนอยากแย่งประธานซ่งไป】
【คู่พระนางสายรักหวานแหววห้ามแยกจากกัน! เมิ่งเล่ออี ไสหัวไปซะ!】
เมิ่งเล่ออีรู้สึกว่าความรักของตัวเองถูกดูหมิ่น จึงเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ฉันไม่ได้ชอบคุณเพราะคุณรวยนะ!”
อวิ๋นชิงอดถามไม่ได้ว่า “งั้นลองบอกมาสิว่าชอบเขาเพราะอะไร!”
เธอสงสัยขึ้นมาจริง ๆ
ทั้งที่เมิ่งเล่ออีกับซ่งเยี่ยนหลินก็ไม่ได้สนิทกัน
แม้แต่เธอที่เป็นแฟน ยังแทบไม่มีโอกาสได้เจอซ่งเยี่ยนหลิน แล้วเมิ่งเล่ออีกับซ่งเยี่ยนหลินก็น่าจะไม่ค่อยได้ข้องเกี่ยวกันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงรักเขาลึกซึ้งขนาดนี้ได้?
【ไม่ได้ชอบเพราะเงินจริงเหรอ?】
【หล่อนโง่หรือเปล่า? เงินมันไม่หอมเหรอ?】
【ฉันน่ะชอบเงินของเขา!】
ซ่งเยี่ยนหลินจ้องเธอแวบหนึ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย อวิ๋นชิงรู้สึกงุนงง แต่สุดท้ายก็เข้าใจว่าเขาคงเกลียดเมิ่งเล่ออีมาก ไม่อยากข้องเกี่ยวกับหล่อน
อย่างไรเสีย สิ่งที่ซ่งเยี่ยนหลินแสดงออกมาก็คือไม่ค่อยชอบเมิ่งเล่ออี