【แค่พูดว่าชอบคุณประโยคเดียว ก็ทำท่าเหมือนถูกกระทบกระเทือนใจขนาดนั้น คงนึกถึงปัญหาสุขภาพของตัวเองจนเสียความมั่นใจอีกแล้วสินะ】
【น่าสงสารจริง ๆ! มีแฟนสาวสวยอย่างฉันอยู่แท้ ๆ แต่กลับไม่กล้ามองให้นานกว่านี้ ไม่กล้าแม้แต่จะแตะปลายนิ้ว เอาแต่หมกมุ่นกับงานทั้งวัน คงอยากเรียกความมั่นใจกลับคืนจากงาน จะได้ลืมความเจ็บปวดสินะ เฮ้อ...】
สีหน้าของซ่งเยี่ยนหลินมืดครึ้มลงเรื่อย ๆ เห็นได้ชัดว่ากำลังข่มกลั้นความโกรธ “ลู่โจว ออกไป”
ลู่โจวสัมผัสได้ถึงบรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน จึงรีบถอยออกไป แล้วยังปิดประตูให้ด้วย
เขามองประตูที่ปิดสนิท ขมวดคิ้ว สีหน้าหนักใจขึ้นอีกครั้ง
คุณซ่งเพิ่งฟื้นก็มีท่าทีแปลกไปแล้ว ตอนนี้ยิ่งแปลกเข้าไปใหญ่
ปกติคุณซ่งไม่เคยแสดงอารมณ์ให้เห็น แม้คุณหนูซูจะเป็นแฟนของคุณซ่ง แถมตระกูลซ่งก็ยอมรับแล้ว แต่ทั้งคู่ไม่ได้มีความรู้สึกให้กัน ไม่ว่าก่อนหน้านี้คุณหนูซูจะเจอเรื่องอะไรหรือทำอะไร ก็ไม่อาจกระทบอารมณ์ของเขาได้
พูดได้ว่าเขาจัดการเรื่องของคุณหนูซูราวกับเป็นงานธุระทั้งหมด
ตอนนี้แม้คุณหนูซูจะเข้าใจผิดไปโดยไม่ตั้งใจว่าเขาเสียชีวิตแล้ว แต่มองอีกมุมหนึ่ง ก็เรียกได้ว่าเป็นห่วงจนใจร้อนนั่นแหละ!
ด้วยความใจกว้างของคุณซ่ง เขาไม่น่าจะถือสาอะไรมากมาย
แต่ตอนนี้ไม่เพียงโกรธ แถมยังเดือดดาลจนแทบคลุ้มคลั่ง
ลู่โจรำพึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปยังห้องทำงานแพทย์ ตั้งใจจะถามให้แน่ใจอีกครั้งว่าคุณซ่งไม่ได้กระแทกศีรษะจนสมองกระทบกระเทือนใช่ไหม ดูเหมือนจะควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยอยู่เลย!